Na twee overnachtingen in het prachtige Park Bosphorus hotel, het gezang van de moskee hebben wij deze ochtend niet gehoord, gaan we op weg naar de ontbijtzaal en en wat een contrast met gisteren, beschikbare tafels, geen rijen bij de omeletjes en pancakes, en wij genieten op ons gemak van alle heerlijkheden. Want Zoals Jan Willem zegt: hoe verder van huis hoe minder het eten wordt, en dan bedoelt hij met name Iran.

In de ontbijtzaal komen we Patrick en Elly tegen, en Patrick blijkt sinds gisteren al flink beroerd te zijn. Gelukkig hebben ze antibiotica mee en hopen maar dat het snel overgaat. Zij waren gisteren wel in de Haia Sofia geweest, en het blijkt weer te kloppen: money talks! Ze spraken een gids aan en voor een kleine vergoeding, buiten de toegangsprijs, liepen ze met hem zo, die drie uur lange rij voorbij en mochten er20 minuten rondlopen. Dat was voor ons even slikken en een leermomentje voor de volgende keer.

Zodra wij uitgecheckt hadden werd de Range Rover, keurig gewassen, door de Valet voor de deur gezet. Spullen erin en op weg naar onze volgende bestemming Afyonkarahisar.
De stad Istanbul uit verliep zonder problemen en ook, het verkeer was niet zo hectisch als de 2 dagen ervoor.

Bij de tolpoort, ging toen we er door heen reden een oververdovend venijnige sirene af, omdat we illegaal (net zoals in Hongarije) van de snelwegen in Turkije gebruik maken. Onze mede challengers trouwens ook want de loketten waar je deze registratiepasjes kon kopen waren gesloten ivm de feestdagen. Dit soort snelwegen komen wij niet meer tegen en er schijnt ook niet streng op gecontroleerd te worden. De benzine in Turkije is ontzettend duur, in tegenstellling tot bijna alle landen waar we tot nu toe doorheen gereden zijn, en kost gemiddeld €2,25. Het blijkt zo zijn dat Turkije nogal moeite heeft met het innen van de belastingen omdat het land zo groot is, en is dit een prima “benzinekoetje”.

Na de snelweg verlaten te hebben en wij na, een aantal dorpen volgens het roadbook rechtsaf moeten slaan en deze weg te volgen tot in het dal, dan staat daar midden op de splitsing een hek en bord verboden in te rijden. Wij besluiten linksaf te slaan, maar komen er al gauw achter dat wij op, deze route heel ergens anders zuit zullen komen, we besluiten het dorp terug in te rijden en een andere weg naar boven te vinden. Die kunnen we 1,2,3 niet vinden en terwijl wij voor de derde keer door Hoofdstraat rijden en de Inwoners ons vreemd nakijken, zien wij de mini met Jan Willem en Ebert voorbijrijden. Wij sluiten bij hem aan en komen wederom voor de wegafsluiting te staan. Na een kort overleg besluiten wij om het hek te negeren en zien wel waar we terecht komen. De weg blijkt normaal bereidbaar en kunnen zonder omrijden onze weg vervolgen. In een bocht staat de mini stil en zien wij Ebert met een stok in de aarde peuren, en vragen of alles OK is, dat wordt bevestigend beantwoord en Ebert roept dat hij een slang zoekt. Wij: Slang??? Hij: ja die zag ik tussen een hoop geitekeutels liggen terwijl ik daar op plastte. Nu wilde hij hem als een echte Steve Irwin of Freek Vonk om een takje wikkelen en aan ons laten zien, maar helaas het beest (ong 8 cm groot, zoals uit de foto die Ebert had gemaakt bleek) was waarschijnlijk zo geschrokken en verdwenen in het struikgewas.
Op het hoogste punt van de route stopten wij even voor een sanitaire stop in het wild. Dat dit voor mannen natuurlijk veel gemakkelijker is dan voor vrouwen, hoef ik niemand uit te leggen, maar bij gebrek aan een grote struik of boom ga ik naast de auto zitten achter de passagiersdeur en ondanks dat de tegenligger niets kon zien, vond hij het toch wel erg noodzakelijk om even te toeteren.
Naderhand passeerdem wij een kudde geitjes met een moderne geitenhoeder, die druk met zijn mobiele telefoon aan het bellen was.

De route van vandaag was niet te al lang, we hebben op Snelwegen, B-wegen, Dorpswegen, zelfs een klein stukje Offroad, en een schitterende spiksplinternieuw aangelegde Autoweg gereden.
Om 15:30 kwamen wij in ons hotel het Anemon Ayfon Spa Hotel aan zijn we gewapend in een badjes en badslippers lekker naar de Spa gegaan. Alle behandelingen bleken helaas vol, op een annulering na die ik na 5 minuten wachten kon overnemen en wederom kon genieten van een heerlijke massage. Peter is bij het zwembad gaan liggen en hebben daarna nog een rondje Hamman, stoombad gedaan en afgesloten met een regendouche met speciale effecten zoals, oerwoud geluiden, onweer, en een verkoelende nevelspray.

Vanavond eten wij weer met het hele Challenge team en kunnen we nog even napraten over alle verschillende ervaringen van Istanbul. We zijn aan onze tweede week begonnen en hebben inmiddels 4.000 van de 10.000 km afgelegd. Ook gaan we nu warmer weer tegemoet, en morgen staat er 360 km op het programma. Tot zover weer.