Kwart voor zes is het nu op dag 11, Peter slaapt lekker door en ik, gewekt door de moskee (Turken hebben echt geen wekker nodig) schrijf nog de laatste regels van de dag van gisteren. Wij zijn onderweg 5 van de 7 auto’s van ons challengers tegengekomen en hebben toen wij bij Joe en Robert (team tosti 1) stopte de beloofde gevulde koek afgeleverd, die ik vergeten was bij onze nespresso stop. Of de combinatie met de Conimex instant soep die zij aan het nuttigen waren, wel helemaal culinair verantwoord was mocht de pret niet drukken want hij ging erin als …….

Om terug te komen op de kerk en de steen.

Het kerkje bleek helaas gesloten. Wij hebben in het pitoreske dorpje een kopje thee gedronken, een bruidspaar gefotografeerd, wat grotwoningen bekeken en zijn daarna op weg gegaan richting de top. Het straatje door het oude dorp werd steeds smaller en we moesten een keer achteruit terug rijden omdat de RR de smalle bocht niet zoud halen. Scherpere foto’s van de grotwoningen, bruidspaar en de overstekende kip volgen later (internet blijft een probleem). De steen die op ons pad lag versperde de offroad weg naar de top, en wij moesten rechtsomkeert maken, we konden via en ander pad, wat volgens maps.me op de Ipad, ons weer richting Konya zou brengen. In de verte hoorden we al belletjes rinkelen en voor ons liep een kudde geiten, vergezeld van een ezel en een hond. De herder die van boven kwam liep heftig fluitend op de kudde af om hen van de weg te loodsen. Enkele geiten stonden rechtop tegen struiken aan en deden zich tegoed aan de blaadjes. Hij zwaaide naar ons en toen ik vriendelijk vroeg of ik hem op de foto mocht zetten, ik zag het geweer en nam maar geen risico, poseerde hij er wat graag mee, zoals op de foto in Deel 1 van de dag was te zien.
De afdaling naar het hotel was een mooie rit met een prachtig uitzicht op de stad waar meer dan 1 miljoen mensen wonen.

Tussen al het overstekend “wild” (koeien, kippen, geiten, honden, ezels, katten en vogels) wij gisteren voor de auto kregen hebben wij helaas 1 slachtoffertje gemaakt. Een kleine vogeltje heeft deze aktie helaas niet overleefd en kwam op de voorruit tererecht. May he rest in piece).

Het contrast met de geitenhoeder en het hotel kan niet grote zijn. Turkije is een prachtig land met vriendelijke mensen, terwijl wij aan het tanken waren werd Peter aangesproken door een man dien goed Engels sprak. Hij had in Amerika gestudeerd en wilde weten hoe wij daar terecht kwamen, en nodige hij ons uit voor een drankje. Peter bedankte hem vriendelijk maar sloeg de uitnodiging af. Tijdens de briefing waarbij Jan Willem voor het diner altijd begint met de kreet :De dag van morgen, informeerde hij ons dat wij morgen les in archeologie krijgen en ook in ook komen te staan met de fundamenten van onze beschaving zo’n 9.000 jaar geleden. Nu op naar het ontbijt en vanavond weer een verslag.