Na de mini excursie bij het klooster zijn we samen met de RR nog een aantal kilometers off road gaan rijden, wat nog een paar mooie plaatjes opleverde. Bij aankomst in het hotel konden we gelijk aanschuiven bij een deel van de challengers voor een biertje en rosétje en even napraten over de mooie dag.
Het diner die avond was een verhaal apart. Wij eten tot nu toe in elk hotel á la Carte of een keuzemenu. Deze keuken en het bedienend personeel is ingesteld op buffet. Na veel inspannend overleg door JW, kregen hij het toch voor elkaar dat we Á la Carte konden bestellen. We kregen met 16 man 6 menukaarten en de ober kwam direct bij degene staan die probeerde een keuze te maken. De goede man sprak twee woorden Engels (Yes en No) en had deze kaart waarschijnlijk nog niet gezien. Toen het uiteindelijk gelukt was, dachten wij tenminste tot de voorgerechten kwamen. Daar ging het al helemaal mis, maar met onderling schuiven van de borden salade en soep kwam dat nog redelijk op zijn pootjes terecht. Alle dames hadden (zonder dit van elkaar te weten) pasta besteld 1 x spagetti en 3 Penne, allemaal met een andere saus (dat was teveel voor de goede man) hij kwam 3x terug bij mij met de menukaart en vroeg wat er besteld was. Het duurde nogal even en het bleek bij de mannen ook mis gegaan te zijn. Medium rare werden Schoenzool en wij kregen allemaal pennen met gorgonzola! De dames konden er nog wel om lachen want het smaakte prima, helaas sommige heren, waaronder Robert werd pisnijdig en ging verhaal halen. Hij probeert de Turken ook goed Engels te leren als iemand hem vraagt bij het afruimen: are joe finniss? Zegt hij steevast: NO I’AM DUTCH.
Allemaal vroeg naar bed want de wekker ging om kwart voor vijf voor onze excursie van die dag: Ballonvaren bij een opkomende zon in Cappedocia!!!