Wij beginnen de dag met feliciteren, onze dochter Joyce wordt vandaag 23. GEFELICITEERD XXX vanuit Yazd.

Ik loop doodleuk zonder hoofddoek de kamer uit en heb er pas erg in als ik buiten een dame met hoofddoek tegen kom. Ik denk sh.., en leg mijn hand op mijn hoofd, alsof ik mijn haar wil beschermen, dus terug voordat ik gearresteerd wordt.
Voor Iraanse meisjes geldt: Bij de 1e overtreding worden de ouders gebeld, die moeten een verklaring onderteken dat het nooit meer gebeuren zal, bij de 2e overtreding is er een dikke geldboete en bij de 3e keer zelfs gevangenisstraf!!

Peter heeft de ramen van de auto hoognodig stofvrij gemaakt als ik uitgechecked ben.

Voor het hotel staan twee motoren uit Oostenrijk en als ik de motorrijders zie staan, vraag ik hoe hun reis verloopt. Ze zijn gestart in Wenen blijven zeven weken onderweg en gaan dan weer terug richting Wenen. De ene man blijkt een Iraniër te zijn, zijn vader rijdt een gedeelte met en heeft een mooie Sticker van Wenen op zijn auto. Wij wensen elkaar goede reis en gaan op weg.

De route van vandaag gaat naar Shiraz, voor de wijnliefhebbers onder ons, deze druivensoort werd ooit vanuit Iran geïmporteerd naar Frankrijk (Syrah). Helaas voor Iran werd alcohol lang geleden verboden door Khomeiny en zijn broeders.

Om half elf is de temperatuur al 23 gr, dat belooft een warme dag te worden. Het landschap gaat van zwarte naar rode bergen en uitgestrekte vlaktes zo ver als het oog reikt, met fata morgana’s waarvan je denkt water te zien schitteren.

We stoppen met z’n zessen voor een lichte lunch en plaspauze. Dan snel op weg naar Persepolis. Naar deze bijzondere plek komt de hele wereld om de 2500 jaar oude nederzetting, gebouwd door ene Darius, te komen bezoeken. Het is historisch één van de belangrijkste plaatsen in Iran.

Hossein begint enthousiast aan zijn opsomming van jaartallen, namen en tijdperken. Al gauw wordt de groep kleiner en Peter gedraagt zich als een echte toerist en gaat helemaal los met het fotograferen. Wij lopen daar meer dan 2 uur in de rondte en doordat de zon zakt wordt het licht op de zuilen mooier.

Als wij eindelijk beneden komen zitten Erwin, Sandra, Elly en Patrick heel trouw op ons te wachten. Dit is echt samen uit samen thuis!! Ze grappen en puffen en roepen Sjonge Jonge, waar blijven jullie nou toch.

Daarna nog 50 km naar Shiraz en vanavond gaan we op de 25e verdieping eten. En het wordt gelukkig geen Kip, Lam en rijst maar op deze hoogte zit een Italiaans restaurant.  Hmmmm wij kunnen niet wachten. Nu zitten we met z’n allen in de bar van het hotel waar een Iraanse band zit te spelen, maar hierna luisteren en de dag doornemen met z’n allen ho maar, iedereen zit met zijn telefoon te internetten, mailen en blogs te schrijven.