Het Italiaanse restaurant, waar ook live Iraanse muziek zit te spelen en wij elkaar door de nodige decibellen met moeite kunnen verstaan, wordt gerund door een Iraniër die Duits spreekt. Er zijn drie menukaarten beschikbaar en de Engelse vertaling roept wat vragen op, en hoe lekker ik kreeft ook vind, spreekt mij deze niet echt aan.

Er wordt pasta in diverse variëteiten besteld. Diverse pizza’s een beef met saus. Na een kwartier komt de goede man terug dat de pizzaoven niet werkt en worden er alternatieven gekozen!Als JW de ‘dag van morgen’ wil doornemen, zet het duo (toetsenman op een Korg en de Zanger, een  Iraanse uitgave van Steven Seagal inclusief staart) weer een Iraanse smartlap in. Als JW op vriendelijk doch doortastende wijze vraagt of de heren even kunnen wachten, zijn ze zo van slag, dat het gelukkig stil blijft tot na de maaltijd.

Onze laatste rit in Iran is een feit en de dames kunnen niet wachten totdat wij verlost zijn van onze hoofddoek en kleding, wat niet prettig is in deze warmte. De 580 km zal ook weer een mooie zijn. De 1e 30 km rijden we door Shiraz en de ochtendspits op zondag is bijzonder druk. Na ong 100 km proberen wij diesel te krijgen, de pompen worden schaarser, maar hier geen geluk we kunnen nog ong 400 km rijden. Wij besluiten een koffiepauze in te lassen en als Elly dit heeft ingeschonken ziet Patrick dat zijn mistlampen weg zijn. Wat een €&@^$~#> (SENSUUR) de draden zijn doorgeknipt en moeten afgetaped worden, ter voorkoming van kortsluiting.

Wij merken toch dat de vriendelijkheid van de mensen hoe zuidelijker we komen wat minder is. Er komen hier meer toeristen en zien in de grotere steden toch wat afgunstige blikken.

Terwijl wij verder rijden komt er een sms van JW: “Ongeveer 80 km voor Lar en 20 km voor Lar is er politie actief. Zeker de laatste, in het plaatsje voor Lar, is heel lastig… Rij voorzichtig, Succes!”

Rond twaalf uur is de temp al opgelopen tot 29 gr en rijden wij langs grote aanlegde palmbomen.

De wegen worden stiller de dorpen kleiner en hier zien wij hier en daar conevormige bouwsels staan. Hier wordt ong 5 meter on de grond aan het begin van de winter water in bakken gedaan, deze worden afgedekt met zand en zo ontstaat ijs, wat na de winter nog ong 5 maanden te gebruiken is.

Als we bij de volgende pomp Het assistentieteam Wouter en Sigi treffen horen we dat JW drie kwartier op het politieburo heeft gezeten vanwege te hard rijden, vandaar zijn sms dus!

We gaan in Khonj lunchen bij de plaatselijke snackbar er komen twee kleine knulletjes langs en Peter geeft ze een pet, gaat met ze op de foto en 2 min later geven ze de petten weer terug.

Nog ruim 300km te gaan de hoogtemeter geeft ook aan dat we richting zee gaan we zakken van 700m naar 300m het is half vijf en als de omgeving op een soort maanlandschap begint te lijken ga ik een stukje filmen, als ik mijn hand uit het raam steek, lijkt het wel of een föhn op waait, het is inmiddels 36gr.

Onderweg zien we nog een “convooi exeptionelle” en 5 min later wordt Patrick aangehouden, de agent vind dat we te hard rijden hij zegt dat we 60 reden, Patrick zegt 50, al gauw hebben de mannen het over voetbal, en dat verbroedert, dus mogen we door

.

De afstand volgens het roadbook klopt niet en is 85 km langer. In het donker komen wij de Havenstad binnenrijden, morgen prodecuredag voor de overtocht naar Dubai.