Bij het hotel aangekomen voelen wij hoe warm het hier is. Iedereen is aangekomen “de dag van morgen is er één van procedures voor de rijders en wachten in het hotel voor de bijrijders. De auto’s moeten naar de Ferry en een grensprocedure met veel wachten en stempels halen bij diverse loketten.
Dit kan zomaar de hele dag duren. Dan komt Elly met een lumineus voorstel. Ze heeft een luchthaven zien liggen bij Bandar Abbas en zou het niet tof zijn als de dames morgen alvast naar Dubai kunnen vliegen ipv de nacht zittend, in een soort van vliegtuigstoel, op een oude veerboot?
Wij zijn enthousiast als 3 kleine kleutertjes, geen hoofddoek, lange broeken, lange mouwen kip lam rijst en vooral weer een lekker glaasje rood, wit of rosé en shoppen!!!! Onze mannen zeggen doen!! (Die hebben vast ook last van de warmte of ze hebben het woord shoppen niet gehoord). Wij gaan via JW Hossein bellen en om 19:30 treffen we hem in de lobby, hij belooft morgen om 10:00 zijn agent te gaan bellen. Wij knikken vriendelijk en denken dat kunnen we zelf wel even regelen. Helaas kun je niet online boeken blijkt en komen uiteindelijk bij de reisagent van het hotel terecht. De vlucht zit helaas vol. Wij balen en Elly zet een lijntje uit naar een vriend en JW naar zijn zoon. Helaas lukt dat ook niet, dus zit er niets anders op dan mee op de veerboot. Als we na het diner terugkomen in het hotel staat de agent te wachten en is er een mogelijkheid dat we misschien vanaf Qsehm eiland kunnen vliegen, waar we vanaf Bandar Abas naartoe kunnen met de snelle veerboot. Dan toch maar een tasje met handbagage in orde maken.

In de Lobby zien wij 4 mannen met pleisters op hun hoofd, zoals ook al in de vorige 2 hotels. De Gerard Joling haarimplantaten blijken hier zeer goedkoop.

D Ze kijken met zielige gezichten en strompelen langzaam door de ontbijtzaal alsof ze van hun manlijkheid zijn ontdaan.

De wekker gaat om 06:30 en de mannen gaan ontbijten en richting haventerrein. Wij om 08:30 naar de agent en hij gaat de boeking proberen. En om 11uur kunnen we terugkomen, en inderdaad het is voor elkaar. We lunchen nog samen met Martin in het hotel en krijgen bij de terminal hulp van een vriendelijke Iraniër, omdat de man van het golfkarretje, waar wij de pier mee oprijden ook tickets voor ons koopt, terwijl de agent deze ook voor ons geregeld had, en de Overtocht ons nu 5,60 kost ipv 2,80. De vriendelijke man, reclameert voor ons bij het personeel, zonder resultaat. Hij blijft echter volhouden en krijgen we het bedrag helemaal terug. Hij begeleidt ons op de boot naar een mooie plek gaat bij ons zitten, laat trots een foto van zijn 7jaar oude dochter zien en valt snurkend in slaap. Ook regelt hij bij aankomst een taxi voor ons. Het vliegveld blijkt 50 van de haven te zijn. De taxi-chauffeur stopt opeens bij een winkel en vraagt of wij water willen. Graag zeggen wij, en komt met drie flesjes water terug. Hij wil eigenlijk geen fooi, maar betaald Sandra hem voor t water. Op de luchthaven is het stil en gaan we in de
“Coffe shop” een ijsje eten. Jozef spreekt een
beetje Engels en wil Instagram vriendjes worden met mij worden, is hier wifi vragen wij, ja zegt Jozef de code kun je halen bij de manager. Na 2 minuten staat een man bij ons en zegt: Telephone!? wij een beetje verbaasd, hoezo Telephone, hij blijkt de trotse manager van de luchthaven en zet het wachtwoord in onze telefoons. Daarna komt er een oudere kleine man met een jongere grote man en groet ons ook. Dan wil
zijn pa met ons op de foto en krijgen wij alledrie een meloencocktail aangeboden. Hij importeert auto’s vanuit Dubai naar Qsehm.
De vlucht duurt maar een half uurtje en om 21:30 zitten wij aan de witte wijn en rosé samen met de vrouw van Alfons die hem vanaf morgen vergezelt tot de laatste etappe. Onze mannen hebben een hele zware lange dag gehad, blijkt uit hun korte sms’jes en wij sturen ook korte berichtjes terug: goed aangekomen en mooi hotel. We verzwijgen maar even dat we een waanzinnig mooie kamer hebben, er rozenblaadjes op het bed liggen, ons diner en de wijn heeeeerlijk is.