De dag begint goed,  na het ontbijt vertrekken Kwik (Sandra & Erwin met de Landcruiser), Kwek (Peter & Ilse met de RR) en Kwak (Patrick & Elly met de Toy) aan de derde etappe, wanneer we stoppen bij het meer om een foto te maken, ziet Patrick iets vreemds aan zijn auto, het blijkt dat de Torsistangen losgebroken zijn van het chassis. Om niet te technisch te worden, Kwak moet terug naar het hotel waar Wouter & Sigi van het serviceteam assistentie moeten verlenen, en Kwik en Kwek gaan op pad zonder Kwak 😢.

Na enkele kilomometers spotten we een familie Apen en stoppen om foto’s te maken: en het lijkt wel of zo poseren voor 🙉🙈🙊

 Gaandeweg wordt de lijst  van dieren die we onderweg spotten steeds groter van: koeien, honden, kamelen, olifant, pauwen, zwijntjes, waterbuffels en nu dus ook apen. 

Als we een dorpje binnenrijden kopen we een paar bananen, in de hoop deze te kunnen voeren bij een volgend apenspot moment. Helaas is de enige ‘zilverrug’ die een banaan verorbert er één die luistert naar de naam Peter! 

Rond 11:30 stoppen we voor een koffie en theepauze en misschien een vroege lunch. Maar als wij zien hoe de koffie en thee gemaakt wordt besluiten we het bij de koffie en thee te laten en hopen we  dat we er geen onrustige darmen van krijgen.  

We rijden een gedeelte binnendoor, en zo makkelijk als het vorig jaar in Iran was om wild te plassen, zo mogelijk is dat hier. India is een heel groot land en er wonen ook heel veel mensen dus als je denkt ongestoord te kunnen gaan zitten, dan heb je een uitdaging (wat hebben die mannen T toch makkelijk).  Ook is het een heel kleurrijk land in tegenstelling tot de pinguïns (zoals ik de moslima’s met zwarte gewaden vorig jaar oneerbiedig benoemde, sorry Joyce 😁) zijn de heel kleurig geklede vrouwen hier wel gesluierd,  zij het dat hun gezicht en vooral de buik en rug ontbloot zijn. 

Na een toch weer geslaagde lunch, vraag ik of ik een foto mag maken van een dame met haar al, gemake-upte Baby, krijg ik daarna T kleintje op mijn schoot en maakt de moeder een foto van mij, met de inmiddels ontroostbaar huilende baby. 

We vervolgen onze route over de Expressway, en verbazen ons over het rijgedrag en de bijzondere taferelen: auto’s, scooters en vrachtwagens die zig zagend over drie banen rijden, de brommers en scooters die spookrijden, de te zwaar beladen vrachtwagens met grote stenen marmer, die vaak ook nog een meter achter of naast de auto uitsteken, en niet verankerd zijn, en de busjes waar je met 8 personen in kunt en deze vervolgens volproppen tot wel 20 mensen. Ze zitten op elkaars schoot op de bestuurderstoel, staan op de achterbumper tussen de achterdeur die half open staat of zitten echt als vee op de achterbank. 

Wij krijgen uit Nederland het bericht dat de Toyota Overdrive van Peter veilig terug is in Nederland en bij Garage Bert Lanser in Dordrecht volledig geserviced gaat worden en klaargemaakt voor Peter’s volgende avontuur, de Dakar 2016 editie die 3 jan van start gaat. Bert alvast bedankt dat wij van al je faciliteiten gebruik mogen maken. Onderweg spotten we een paar badende waterbuffels en de Kwek krijgt ook nog een beetje verkoeling.

Als we in ons hotel van vandaag, het Hilton arriveren, hebben we een uurtje over en besluiten om een heerlijke ontspannende massage in de Spa van het hotel te doen. Inmiddels hebben wij van Kwak het bericht gekregen dat zij weer rijden en morgen weer van de partij zijn.
Morgenochtend gaan we voordat we aan de korte 4e etappe beginnen met een kleine sightseeing in Jaipur (foto’s volgen) 

Het is hier 23:30 en drie en half uur later dan in Nederland, we zijn wat te vroeg maar willen toch onze lieve dochter Joyce die zondag 18 oktober 24 jaar wordt alvast Feliciteren 🎉met haar verjaardag 🎉en we hebben echt wel 😉 voor een 🎁 gezorgd. 😘😘😘

Voor nu welterusten en morgen weer fris en fruitig.