De wekker gaat om 05:30 uur en wij gaan in colonne met TukTuks richting Taj Mahal. Deze is op zijn mooist bij zonsopgang en als wij dachten vroeg te zijn, is het bij de ingang, net of we in de rij staan bij de Efteling, alleen het bord met wachttijd tot hier, ontbreekt. Mannen en vrouwen worden hier gescheiden vanwege het fouilleren. Eenmaal binnen op het terrein legt de gids, in de korte versie, op verzoek van 18 cultuurbarbarende Challengers, de geschiedenis van de Taj uit. Voor degenen die dit willen weten, echt een mooi verhaal overigens, zie Wikipedia.  

Wij worden er stil van, want de Taj is echt prachtig, helemaal opgetrokken uit wit marmer en versierd en ingelogd met edelstenen. (De papieren slofjes krijgt iedereen aan die het mausoleum van binnen wil zien)

We worden in een bus gepropt en dan terug naar t hotel voor het ontbijt. en op pad voor 360km snelweg naar onze volgende bestemming. Kwik en Kwek besluiten na ongeveer 75 km een stuk binnendoor te gaan rijden. Kwak gaat alvast vooruit op zoek naar een masseur in het volgende hotel. Bij het derde dorp stoppen wij bij de plaatselijke slotenhandelaar en koopt Erwin een hangslot. Op dat moment stopt er een bus en binnen enkele minuten staan er zeker 80 schoolkinderen ons aan te gapen. Als we proberen weg te rijden zijn de auto’s omringd door de kinderen en komen we met moeite weg, ze trekken zelfs de achterdeuren van de RR even open. Onder luid gejoel rijden we weer weg.  

  Deze route die ons door talloze dorpjes stuurt kenmerkt zich door veel inhalen en toeteren, toeteren en vooral veel toeteren. Bij de vrachtauto’s is het alsof er een Tour de France toeter in zit, en bij de brommers en scooters lijken het net zwermen wespen die vooral irritant zijn. Ze hebben geen smsduim maar een toeterduim!

 Vandaag 2 dode honden onderweg gezien en eigenlijk verbaast t ons dat het er niet meer zijn. Peter moet de Remmen testen om niet bovenop de Landcruiser van Erwin te knallen. De autodrop vliegt door de RR (Zou hier de naam aan ontleend zijn?).

En terwijl we net vinden dat er een mooie asfaltweg is aangelegd stopt deze na 2 km om te veranderen in een middeleeuws exemplaar met gaten zo diep als een gemiddelde waterput en dan hebben we een flinke de RR krijgt een behoorlijke opdonder en rechtsvoor hebben we een lekke band. Het reserve exemplaar ligt in de kofferbak onder alle bagage, dus bagage eruit, wiel wisselen. Kwik komt terugrijden want die vond ons toch wel erg lang wegblijven, alles weer in de auto, de velg blijkt aan de binnenkant flink krom en waarschijnlijk is de band niet lek. 

Als we door het volgende dorp rijden en iemand druk gebarend wijst dat we terug moeten zien we 1km later wat hij bedoelde, de brug over de rivier is weg en we keren , om dan zonder wegen op de iPad alleen de pijl laat zien waar we rijden. Uiteindelijk komen we weer op onze route uit. Rijden met schemer Lucknow binnen, wederom is er een weg afgesloten moeten terug en komen in een vreselijk verkeersinfarct terecht. Inmiddels wordt het donker maar er is overal licht van de winkels of fly-over die ze hier aan het aanleggen zijn. Dan raakt Kwik licht onze achterbumper maar tijd om te checken of we schade hebben is er niet, en zien er het wel als we in het Hotel aankomen.  

 Deze stad is erger dan alle hoofdsteden bij elkaar in de avondspits en de parkeersensoren moeten uitgezet worden anders worden we gek van het gepiep. Gelukkig hebben we buffet vanavond, want het is nu 18:45 en het diner om 19:30. Tot zover en wordt vervolgd.