Na een heerlijke Nepalese BBQ vroeg slapen in het eenvoudige hotel en gaan we na een karig ontbijt (met de gedachte strax in de auto aan de snelle Jelle) zodra we Butwal uit zijn begint de mooie bergroute van 160km richting Pokhara waar we een goede pizza kunnen eten en wifi hebben (de code staat al in het roadbook) en aangezien we al drie dagen niet gelunched hebben we daar nu al zin in. O  

onderweg zien we hoe mooi en weelderig groen Nepal is en terwijl wij in korte broek en zomerjurk zitten, zitten de mensen op de brommers met jassen aan en hebben mutsen op. We komen door vele kleine dorpjes waar kleding en kinderen gewassen, geslacht, gespeeld, gezeten , gewacht, gebeld (ook hier hebben veel mensen een mobiel) gebreid en gekeken wordt.  Als we een benzinepomp voorbij rijden staan er meer dan 1000 brommers in de rij om te tanken. Ook wij gaan het waarschijnlijk niet halen tot de grens met India. Het verbruik is hoger in de bergen en ook de mini excursie naar de geboorteplaats van Boeddha gooit onze plannen in de war. 

 
Wanneer we nog 60 km te gaan hebben zien we weer de gevolgen van de brandstofboycot en stranden we middenin een dorp met een benzinepomp. Elly gaat op zoek naar brood (want wij hebben zo’n flauw vermoeden dat de 🍕 er bij inschiet vandaag) maar mannen die honger hebben daar willen wij niet naast zitten. Er is een departement store waar ons “noodrantsoen” kopen. Dat ze hier “of all places” Champagne vinden we echt om te gillen en nemen er natuurlijk 1 mee. De verkoper spreekt Engels en weet te vertellen dat 1 brommer 2 l benzine krijgt.

  
Eenmaal weer op pad stuiten we 10km voor de pizza op een aanrijding tussen 2 bussen die elkaar in de bocht geraakt hebben en t duurt weer even voor we verder kunnen. Als we in Pokhara aankomen zit de pizzeria vol met de andere challengers en moeten erg lang wachten. Kwik Kwek & Kwak besluiten in het restaurant ernaast waar reeeetesnel internet is dus alle foto’s van gisteren posten terwijl wij op ons eten wachten wordt vervolgd …