Biratnagar – Kalimpong (India) – 24 oktober 2015 

Wij hebben de nacht goed slapend overleefd!! zijn niet weggedragen door het ongedierte, ookmede dankzij onze Spaanse slaappillen en de Muggenspray met deet. De beestjes hebben dit niet overleefd en liggen allemaal dood in de “badkamer” waar geen warm water blijkt te zijn. 

Peter en de rest wagen zich aan het ontbijt. Ik pas even en neem onderweg wel een snelle Jelle, proteïnereepje. Vandaag laten we Nepal achter ons en kan van de Bucketlist gestreept worden. De Mount Everest wordt een gevalletje “gelukkig hebben we de foto’s nog” omdat we alleen bij zicht ergens onderweg de Himalaya zouden kunnen zien maar helaas is het niet helder.

Met de diesel uit de tank van Erwin kunnen we de grens halen enorm en dan tanken in India. 
Grensprocedure: exitformulier Nepal tekenen paspoort uit laten stempelen, carnet de passage (autopaspoort) uit laten stempelen dit gaat rap en wij zijn verrast dat dit zo snel voor elkaar is, dan door naar de Indiase douane, waar weer 1 deel uitgescheurd wordt door de beambte, echter deze man is heel ijverig en schrijft ook de hele pagina over in zijne grote boek welke wij moeten tekenen en krijgen het Carnet dan gestempeld terug. Door naar de immigratie waar iedereen in persoon moet komen voor een entrystempel en na 4 man (kost gem. 10min pp) begeeft de computer van de goede man het en hij verder gaat met, je raad het al, een groot boek. Gelukkig zijn kwik, kwek en kwak samen met JW als eersten klaar en na wederom een chaotische grensovergang met veel passen en meten, en een kleine aanvaring met een riksja, rijden we India weer in. We gaan op zoek naar een lunchadres in de Darjeelingregio (van de thee) en onderweg komen we heel wat theeplantages tegen. Bij de 2e pomp is het gelukkig rustig en tanken we de RR vol. 
Die lunch zien we onze neus weer voorbijgaan en gaan over op het noodrantsoen. Wij passeren vele drukke dorpen, maar zonder fatsoenlijk restaurant (hoogste punt gemeten vandaag ruim 2100m). We rijden kilometers langs, en kruisen regelmatig eem smal spoorlijntje, waar een stoomtrein nog dagelijks rijdt. Krijgen ook het eerste buitje van deze challenge op ons dak, maar de rit is uitdagend en prachtig, met veel groen, bergen, haarspeldbochten, smalle straatjes waar tegenliggers alles vastzetten,om je daarna met een lach op hun gezicht weer door het drukke verkeer heen te loodsen (dit zou in Nederland ondenkbaar zijn, hie zouden complete veldslagen ontstaan) 
Het waypoint van het hotel blijkt het niet te kloppen en gelukkig komt op dat moment JW aanrijden. Hij informeert bij een ander hotel, wij bij een politieagent, en wat blijkt, dat we er al ruim 10km eerder langs zijn gereden (Met schaamrood op de kaken zegt JW voorzichtig,  dat het waypoint wel eens verkeerd zou kunnen staan) Met 5 auto’s blokkeren we de hele straat om rechtsomkeert te maken. Als we bij het hotel aankomen, blijkt pas een paar maanden open te zijn dus wij  blij. Dit is helaas van korte duur want: er is een Islamtische feestdag dus wordt er geen alcohol geschonken, het internet is wel beschikbaar maar werkt alleen in de lobby, en zitten we met 10 man gewapend met iPads en telefoons hier in te loggen maar contact met de buitenwereld ho maar. Geen foto’s en geen verslagen online vandaag! 

We nuttigen een prima buffetmaaltijd maar denken dan toch met een beetje weemoed terug aan het slechte, oude, vieze, lelijke maar alcoholhoudende Hotel van gisteren terug.
Morgen verlaten we India voor de tweede keer, om naar het derde land, van de zeven die we deze 2015 editie gaan ontdekken: Bhutan! Tot zover weer..

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.