Om 07:45 vertrekken we uit het hotel en het eerste gedeelte voert ons langs een brede snelstromende rivier, komen onderweg veel Apen met baby’s tegen.   
Vlakbij het new mal junction treinstation stoppen we voor het dagelijkse Nespresso momentje en binnen no time komt er een man

op zijn fiets geeft ons allemaal en hand en verwelkomt ons in India en wordt beloond met een Pet van Peter. Dan stopt er een gezin en begint een touwconstructie met vier palen neer te zetten en zegt music! Er zijn een kleuter en een meisje (ze blijkt 7 jaar te zijn) begint met een dansje en een paar flikflaks voor en achteruit. Dan klimt ze op de palen krijgt een bamboestok en doet vervolgens een koorddansact 1 keer valt ze eraf kijkt zeer boos naar haar familie, die het touw strakker moeten spannen, dan gaat ze er nog overheen met een fietsvelg, Een schoteltje en 

 Teenslippers. Als ze daarna met een schaal langskomt krijgt ze van ons alledrie 500 roepies een pet, tshirt, een tandenborstelsetje en een paar hotelslippers. Deze dag hebben ze volgens ons genoeg verdiend (omgerekend is dit ongeveer 20€).

We rijden komen langs veel theeplantages, waar mensen onder paraplu’s de blaadjes aan het plukken zijn, het is een prachtig gezicht. 

Als we bij de grens van Bhutaan aankomen, wat volgens JW, een makkie is qua procedure, klopt het …. totdat, de laatste lijst met paspoortinformatie niet bij de Bhutaanse Gids schijnt aangekomen te zijn. Conclusie: één persoon komt niet voor en van anderen is een foutief paspoortnummer genoteerd. En zo duurt deze grensprocedure ipv 1 wel bijna 3 uur. Tijdens het wachten eten en drinken we iets en beginnen daarna eindelijk aan de 169 km mooie bergroute naar de volgende slaapplek, waar JW over opmerkte: prima  hotel! Na 5 km is er een politiepost waar wij worden staande gehouden door een

enthousiast fluitende politieagent naar een loket langs de weg worden gestuurd om wederom ons paspoort te tonen. Na deze controle hebben we er een mooi stempel bij en mogen we weer op weg. Het overgrote deel lijkt het alsof deze tegen de berg aan is geplakt en rijden wij nog met daglicht, het is echt prachtig met watervallen, rotsen en groen heel veel groen. We lezen veel Engelse spreuken op stenen borden staan zoals: 

– Peep peep don’t sleep

– Drive don’t fly 

– This is highway not runway  

– Hurry makes worry

maar de mooiste is zonder twijfel: Beware of shooting Stones!! Oftewel: pas op voor vallende stenen. 

De temperatuur zakt van 30 naar 11 graden en al gauw valt de duisternis in. Bij de 2e politiepost moeten we

stoppen, en zouden eigenlijk op de gids moeten wachten, want hij heeft onze vergunningen, maar deze staat

nog bij de grens (en moet nog 3 uur rijden om hier aan te komen). Na veel praten en vriendelijk lachen mogen we gelukkig weer verder. Na een paar spannende acties komen we in het hotel aan wat waarschijnlijk het mooist is van deze reis. De rest volgt morgen… Ook de foto’s  want het internet is  langzaam ..