Aan het ontbijt horen wij dat Alfons vannacht om kwart over één gedouched, geschoren en aangekleed klaar om aan de volgende etappe te beginnen, want zo dacht hij, zijn wekker was gegaan (het bleek een telefoongesprek uit Nederland te zijn)
Vandaag weer een lange dag niet zozeer qua kilometers maar de route is bochtig en voert ons langs vele dorpen en tempels (dat we om 19:30 in het pikkedonker weer in het hotel aankwamen had niemand gedacht). 
Bij de 1e koffiestop op ruim 2500m was het 8 graden maar er was een heuse berghut met vers gezette espresso en cappuccino van Illy. Ook hadden we prachtig uitzicht op de hoogste en besneeuwde bergtoppen van Bhutan.

  
Ook weer wat nieuwe slogans langs de weg: 
– If you are Married divorce speed 
– Alert today Alive Tomorrow 
Bhutan is ook het land van

Karma, Kamasutra en Fallussen, die vaak tot in detail meer dan een meter groot op de gevels worden geschilderd. Iedereen had ze al gezien behalve ik! Totdat ….. we gingen lunchen, bij het restaurant wat in ons roadbook stond was een lekker buffet en vooral snel eten beviel ons prima. Er is één doorgaande weg door Bhutan en hoe verzint iemand het om op 200 km van die éné weg, overal aan het werk te zijn om deze te verbreden. De graafmachines, vrachtauto’s met puin, werklieden, houthakkers, stofffff en opstoppingen waren ontelbaar. De RR is sinds vandaag, volgens Peter ook minstens 10.000€ in waarde gedaald, want er ligt meer zand binnen dan na 2 weken Dakar! 
Halverwege stopten we nog even om dikke omgezaagde bomen te fotograferen en daar stonden een paar “koeien” waarvan ik ook nog snel en plaatje wilde maken en dacht, als ik er recht voor ga staan heb ik zijn kop mooi in beeld. Hij keek mij recht in de ogen aan en knipte op het juiste moment dacht ik, maar deze koe bleek een Stier en hij scheen mij te waarschuwen. Dat hoorde ik overigens pas later van Erwin en Patrick, want toen ik mij omdraaide en wegliep, scheen dat net op tijd geweest te zijn, anders had hij mij op de horens genomen. 
Om half acht arriveren wij eindelijk in ons onderkomen wat in JW taal “slecht hotel” is. 

En als je het vergelijkt met gisteren in Paro, dan is het anders maar er was een goed bed, geen ongedierte en warm stromend water. 
Na een matig diner met Lokaal gebrouwen Witbier (Red Panda Weiss bier, het klonk beter dan t smaakte) voor de mannen en een heerlijke fles rode Syrah 2011 uit de Pyreneeën (wat je ver haalt is lekker) voor de dames, vroeg slapen voor de volgende etappe. 

Het internet laat weer te wensen over dus de foto’s volgen