Het hotel in Trashigang zijn lodges met een gedeelde ‘zitkamer’ en 2 slaapkamers, Wanneer wij in de onze zitten roept Kwik (Sandra) hallo buurvrouw, we slapen naast jullie! Ik loop via de gedeelde zitkamer haar slaapkamer binnen en als zij de deur opendoet schrikt ze zich een ongeluk van mij. 

 Later als ik de douche probeer, en het water goed op temperatuur is schakel ik over van de kraan naar de douchekop, die valt spontaan in het bad en de straal (met behoorlijk veel druk) spuit tussen het douchegordijn door zo de gang van de kamer in. Ik probeer met twee handen de straal te stoppen, wat natuurlijk niet luktte. Nadat Peter de kraan had dichtgedraaid, de boel droogmaken en douchen via de straal uit de muur en dat ging gelukkig ook goed.

Was de rode draad eerst een stip op je voorhoofd, nu hebben we al een paar dagen buffet met het diner en we zijn er wel een beetje klaar mee! Nog 1 nacht in India en wij willen graag Tandoori, Tikka of curry ipv grote zilveren schalen met ondefinieerbaar eten op ons bord!! 

Om half acht vertrekken we en de weg is zoals JW voorspeld heeft: een bochtige bergweg waar aan af en toe en roadblock is. We houden een koffiepauze langs de weg, waar we ook Corinne & Werner en Alfons & Joost (zijn auto is ook gehavend, de achter luchtvering is kapot) en op deze wegen is dat geen pretje. Onderdelen voor meerdere auto’s zijn onderweg vanuit Nederland en België. Werk aan de winkel voor Wouter en Sigi helaas. 

Om kwart over elf komen wij het eerste roadblock tegen en al gauw staan er 7 auto’s van ons te wachten Vollgens het bord langs de weg, kunnen we pas om half één weer door. Daar gaat het schema qua lunch weer!!  Nieuwe spreuk voor vandaag:

– Speed is a knife that cuts Life 

De werklieden die veelal uit India komen hebben van lege teervaten hele dorpjes langs de werkzaamheden gebouwd. De vaten worden opengeknipt en als golfplaten aan elkaar gezet.   Triest om te zien en overdag bloedheet en ‘s-nachts zijn deze “huisjes” ijskoud er lopen ook veel kleine kinderen rond, spelen langs of op de weg.

Plassen doen onze mannen, zoals gebruikelijk tegen een boom, of imiteren een waterval het dal in. De dames doen aan 1 kant beide autodeuren open en hurken maar (had ik 2 weken geleden ook niet gedaan).

Om de tijd te doden loopt iedereen een beetje heen en weer, maakt foto’s, ouwehoert wat, peet leest zijn instructieboekje van de RR (beter laat dan nooit) Ik begin vast aan het blog van vandaag. Nog 40 minuten w888888.

Gelukkig duurt het oponthoud maar tot 12:00 uur en de grensprocedure erna van Bhutan naar India is ook  zo gebeurd (Peter kan hier eindelijk afscheid nemen van een paar te kleine polo’s, en geeft ze aan vriendelijke Indiers die van zichzelf samen met ons en de auto foto’s maken) Het contrast van Bhutaan naar India is zo groot: de bergen zijn weg, de rust en de regels ook, dus: vlak landschap, weer volop getoeter, en chaos in het verkeer. 

Als wij na 80 km bijna recht (dwz zonder teveel bochten) in ons hotel aankomen blijkt dit een prachtig hotel, met veel soorten bier, wijn, klein snacks en taartjes te zijn . We lijken wel een kleuterklasje, kijk eens wat mooi, lekker en prachtig allemaal, dat belooft wat voor het diner.

Morgen zware dag met 490 km met een venijnig slot volgens het roadbook….. Tot zover