Om half vijf gaat de wekker en worden met een bus verdeeld in 2 groepen, gebaseerd op ons gewicht, naar de vertrekplaats van Balloons over Bagan gereden. Daar aangekomen komt er een ‘real Englishman’ ons doodleuk mededelen dat het feest niet doorgaat (dus geen luchtballon maar een luchtkasteel) ivm regen en onstabiel weer. Teleurgesteld worden we weer bij onze lodges afgezet en gaan terug naar bed en genieten daarna van een lang en heerlijk ontbijt en besluiten met Sandra en Erwin de tempels op 4 wielen te gaan verkennen met de RR en de Landcruiser. Gaan op de Bagan Tower (kleine uitvoering van de Euromast van Myanmar) met de lift na betaling van $5,00 pp en zien zo gelukkig ook de vele tempels, in totaal ruim 4.900, die van bakstenen gemaakt (het cement is genaakt van klei en suikerriet). jammer van het weer maar ik moet eerlijk zeggen dat ik, deze ouwe zooi, toch zeker heel indrukwekkend vind en niet veel mensen kunnen later aan hun kleinkinderen vertellen dat ze met hun eigen auto tussen deze tempels hebben gereden. De koffie en thee op die hoogte blijken duur betaald maar we hebben de toren bijna voor onszelf en dat is ook wat waard. Waarschijnlijk zal het over een paar jaar drukker zijn dan, zeker omdat er 8 november verkiezingen zijn deze volgens de peilingen gewonnen gaat worden de in 1991 Nobelprijs winnende Aung San Suu Kyi, de dame die ruim 20 jaar in huisarrest heeft geleefd door de militaire Junta van Birma, zoals Myanmar eerste heette.

  
Wanneer wij uitstappen om foto’s van de auto’s met een tempel te maken komt een jongen aan ons vragen of we binnen willen kijken. Hij doet het hek voor ons open vertelt iets over de geschiedenis van Boeddha en de muurschilderingen die ernstig vervaagd zijn, dit blijkt te komen doordat de bevolking in de 2e wereldoorlog in veel van deze tempels hebben gewoond en gekookt en daarna de rookschade hebben schoongemaakt waardoor deze schilderingen zijn aangetast. In iedere tempel is een Boeddha aanwezig maar in deze mogen wij helaas geen foto’s maken. Wel in die ernaast staat. Peter wil hem iets geven voor zijn rondleiding maar dat pakt hij niet aan. Dan begint hij over zijn jeugd te vertellen en dat hij schildert met natuurlijke materialen, dan gaat zijn tas open en wij kopen al snel een GBR (goed bedoelde rommel) in de vorm van een voorstelling op doek van Boeddha voor jawel $50,00. Dan komt een ander mannetje op een brommertje, die verkoopt je raad t al hetzelfde spul voor $25,00!!! Maar de mijne is iets anders van kleur en groter van formaat en de jongen had inmiddels wel de sleutel van de tempel en was aardig dus dat sust ons geweten weer 😊. 

  
  
Bij terugkomst blijkt de auto van Alfons weer gerepareerd te zijn, heeft Erwin een lekke band en krijgt Peter onze koelkast niet meer aan de praat. 

 We lunchen heerlijk met Patrick en Elly, die blijken ook, bij een mannetje op een brommer, precies hetzelfde doek ook voor $50,00 te hebben gekocht, we lachen er hartelijk om, en dat Elly en ik dezelfde smaak qua GBR hebben, net zoals Peter en Patrick dezelfde smaak qua eten hebben en ook bij elke maaltijd alweer over de volgende zitten te fantaseren. 
Wij gaan nog maar een keer relaxen in de Spa om deze rustdag goed te eindigen en verzinnen waar we vanavond zullen gaan eten…. 
Morgen weer 400 km rijden door dit prachtige land 55 miljoen inwoners…