Op één van de balkons van de Lodges huisde een spinnetje, Ebert was erg geïnteresseerd en ging even kijken…
Wat was ik blij dat het mijn balkon niet was en ik de balkondeur ook nog niet opengedaan. Het buffet eten was deze keer uit de kunst met een lekker koud biertje erbij. Wel vroeg slapen omdat we gezamenlijk nog een mooie laatste rit door het noorden van Myanmar hadden. Onderweg zien we veel maisvelden en bij de huisjes hangen de felle oranje kolven te drogen en op een groot stuk plastic worden de mais gedroogd. Het ziet er erg leuk en kleurrijk uit.We tanken nog 1 keer om onze laatste kyats op te maken houden er nog 350 voor noodgevallen.
Ongeveer 12 km voor de grens met China rijden we langs een ongeveer 5km lange stoet van stilstaande vrachtwagens, totdat we op 2km van ons rendez-vous met de gids en JW ook vaststaan en het lijkt of we weer bij de Indiase grens staan. We komen met wat duw en trekwerk toch redelijk snel verder en samen met Erwin en Sandra aan de rest zit erachter en geven ons tijdelijk verkregen rijbewijs en kentekenbewijs weer af, wat we helaas niet mogen houden (aan de andere kant als we thuis zijn komt het vast op de stapel GBR en kijken we noooooit meer naar. Het is nu twaalf uur en lunchen hier is niet echt mogelijk dus vandaag aan het noodrantsoen en hopen dat iedereen er een beetje snel doorkomt. In China is het namelijk 1,5 uur later en de grenspost is niet 24 uur geopend. Bij de laatste tolpoort moeten we 400 kyats betalen maar met een glimlach accepteert hij ook de 350 die we nog hadden. Dan is er weer grensprocedure en de dame die de carnetten moet afstempelen heeft een schattig kostuum aan.
Dan draaien we de poort Myanar uit en China in met de auto en meer procedure en mogen we eindelijk het o zo andere land in. Mannen weer met broeken ipv lange doeken, dames in korte rokjes met huidkleurige panty’s (Stylist Fred van Leer zou zeggen, vrouw trek uit, dat kan echt niet meer) maar zelf-s dat kan, de glimlach van oor tot oor en bijna openvallende monden van onze mannen, niets schelen.
Myanar fashion en China fashion
Dan rijden we eindelijk de grens over kunnen niets meer lezen 🈯️, maar zien wel een schone 6 baans asfaltweg met witte strepen, en iedereen rijd keurig tussen deze strepen. Stoplichten die laten zien hoe lang we nog moeten wachten en we vergeten de kleine omweg naar het Politieburo en de keuring ivm Chinees paspoort en dito nummerplaat maar snel en komen in de prachtig groot hotel dat je, zo vermeld de prijslijst a 111 yuan (€ 1111 ook helemaal kunt afhuren.
Morgen de 1e etappe in het land van de Chinese muur en zijn benieuwd.