Ipv 615 km gisteren was het helaas 720 km naar Kaili, foutje in het roadbook en JW trok tijdens zijn dagelijkse praatje over “de dag van morgen” het boetekleed aan. Het diner was niet om over naar huis te schrijven maar hebben wel lekker lang zitten kletsen en lachen met bier en bier.De monsteretappe van vandaag telt ongeveer 905 km en is de langste van deze challenge. We kunnen in het hotel niet eerder dan om 07:00 uur ontbijten en vertrekken om 07:45 vandaag voor het eerst geen zon maar bewolking en hoe dichter we bij de kust komen is er vanaf vandaag kans op smog. Voorlopig zien we alleen laaghangende bewolking. 

 
 En het begint een beetje te miezeren, peet trekt bij de koffiepauze toch maar een lange broek en dichte schoenen aan, want het is 10 graden een groot verschil met de 27 van gisteren. We rijden nu langs kleine boerendorpen en kleine landerijen op terrassen tussen de bergen, waar veel boeren, met strooien punthoedjes op en gewapend in regencapes, gewoon aan het werk zijn. Dan is ineens weer een industriestad met grote en rokende schoorstenen.  
Het is zondag en dat is aan het verkeer te merken, wel is er meer vrachtverkeer. 

Ik maak een paar “snelwegfoto’s” en daar zal het wel bij blijven vandaag tijdens deze monsteretappe over de Expressway met druilerig weer en 12 graden. We krijgen een soort wintersportgevoel, want als we onderweg naar Oostenrijk (afstand ongeveer gelijk) regen hebben vragen we ons altijd af, zou er sneeuw liggen in ons geval, hoe dik zou de stoflaag zijn in Nanchang.

De Chinees is in zijn auto zeer gesteld op zijn privacy want alle auto’s hebben donker geblindeerde ramen, en om nog even op zijn rijgedrag terug te komen, de knipperlichten kunnen ze er beter af laten, want wanneer ze aangeven naar links of rechts te gaan HO maar, of doen alle knipperlichten aan, en dimlicht gebruiken overdag als het regent, tuurlijk niet!!! De vrachtwagenchauffeurs daarentegen weten wel hoe het moet.
Onderweg worden we bij elke camera geflitst en als ze alle foto’s aan elkaar plakken is het vast een mooie speelfilm van onze reis door China. Nu maar hopen dat we het land nog uitkomen zonder de boetes te hoeven betalen. Tol is hier al best duur vandaag 970 km = €68,00 Tol. 

Net over de helft van de etappe gaan we plassen en lunchen, maar de wc’s zijn ‘interesting’ en dat is nog mild uitgedrukt, het restaurant een belediging, dus de mannen scoren in de supermarkt een pot noodles en tappen daar ook ‘hot water’ en Elly heeft nog brood en een tosti-ijzer in de Toy en ik oude kaas en ketchup en majo, we smullen ervan. Als de mannen buiten komen hebben ze ook nog een broodje ??? op maar het was ook heerlijk. 

  Nog ongeveer 450 km te gaan. Vanavond weer buffet aan de ene kant 😛,maar dan zijn wij wel op tijd, om op 21:00 Chinese tijd gewapend met de Ipad, de laatste Moto GP wedstrijd te zien (als de wifiverbinding in het hotel goed is) en wij 👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻 en hopen 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 dat Valentino ‘The Doctor’ Rossi #46 zijn 10e wereldtitel wint 🏆🏁.

Het wordt een bittere strijd om de titel, want hij start als laatste vanuit de pits ivm een voorval tijdens de voorlaatste race. 

Onderweg komen we veel wagens met convoi exceptionelle, tegen: 3 achter elkaar met allemaal een blad of een deel van de voet van een windmolen en autotrucks met 2 rijen naast elkaar op de bovenste rij (22 auto’s in totaal). 
Het weer gaat meer en meer op een natte moesson te lijken en ZOAB kennen ze niet in China, maar met verlichting aan rijden welnee joh. En de politie die rijdt met alle alarmlampen aan maar zonder dimlicht. 
Om 17:00 komen we in Shangri La (letterlijk en figuurlijk) een prachtig hotel met razendsnel internet en drinken een heerlijke vino en uiten allemaal dezelfde frustraties over de rijstijl van die $£%}%>?chinezen.