Vanmorgen komen dan eindelijk de Sms’jes van Peter met zijn verhaal over deel 1 van de marathon etappe binnen:

Tot 212km gingen we lekker, wel veel stof dus moesten afstand nemen, voorgangers gingen niet opzij voor de sentinel waarschuwing die wij gaven, waardoor wij ook weer een sentinel melding kregen van achterliggers die ons wilde inhalen.

En net na km 212 kwamen we uit een DZ (speed control zone) met opschakelen van 2 naar 3 op een smal berg weggetje terecht, er zat een verzakking in de weg links voor en de auto kreeg een zwieper en rechtsvoor raakte we de rotswand en stonden ineens blokkerend dwars over de weg

Wiel erop gezet, bleek de Satelliet telefoon leeg te zijn. Eelco Bekker (Nr. 408) stopte en hebben met zijn telefoon bericht naar Thomas & Kornelis gestuurd.

We hebben ongeveer 40km zachtjes doorgereden, maar toen de trucks voorbij kwamen, zijn we aan de kant gegaan en heb ik de draagarm gedemonteerd.

Ongeveer 1 uur op service gewacht, maar die hadden een kale kromme (draagarm) bij zich zonder bussen erin. Voor overzetten heb je speciaal gereedschap nodig, niet bij ons, dus de oude proberen te maken, slijpen, lassen maar dat lukte allemaal niet.

Toen toch de lagers gaan overzetten, met veel moeite weer in elkaar gekregen en rijden moesten we nog 177km, door zwaar, totaal verrot gereden door de vrachtwagens, parcours, waar ook zand en fesh- fesh stukken in zaten.

En nog een paar zware stukken onderweg, maar ook veel snelle pistes, op de 100km liaison, waarvan 60km fout in DZ (Speedzone) de apparatuur bleef op 50km staan ipv 120km, we werden bijna gek van het gepiep. (In de DZ zone geeft de sentinel een signaal, dat je niet harder mag rijden dan 50 km, en die piep hoort weer uit te gaan zodra je DZ uit rijd) Uiteindelijk waren om 20.00 uur gefinished, dus op tijd binnen om de 5e etappe te kunnen gaan rijden. 

Op het laatste stuk stond T4 (snelle assistentie) van Paul Round (Peters navigator en bouwer van de Desert Warrior uit de Silkway Rally) vast, is door onze T4 losgetrokken en er stonden daarna nog 2 Dessert Warrior stil waaronder Annie Seel.

Voelde wel iets op 3.500-4.000m maar geen hoofdpijn (Peter Erren had er wel behoorlijk last van) Vandaag naar een hoogte van 4.800m (Dat betekent nog minder zuurstof in de lucht, dus ook minder vermogen uit de motor van de auto) Wij moeten weer veel kilometers hebben alleen geen werkende ruitensproeier, de rest moet lukken!

En nu deel 2 van de marathon etappe en gaan we zien hoeveel problemen er vandaag bij komen na het gemis aan service. De afgelopen dagen blijken toch al een behoorlijke aanslag te zijn geweest voor het materiaal, veel regen en modder leveren problemen op, die je niet hebt als het allemaal stof en zand is blijkt.

Aan het einde van de proef ook de hereniging met het serviceteam die een dag lang hebben kunnen genieten van de omgeving, maar daarvoor zijn ze natuurlijk niet gekomen. De verbinding voor deze proef start overigens ruim 4 uur eerder, het overgrote deel ervan bevindt zich voor de special.