jipblogdotcom

Vanmorgen vroeg kreeg ik een uitgebreid verslag binnen van Peter M, over het heftige avontuur van Het Kamera Express Dakar team:

Onze service truck & auto vertrokken om 06.00uur ivm lange verbinding van 21 uur naar het bivak in Salta. Krijgen net te horen dat ze gestrand zijn door het hoge water en een gesperde brug “Wij zijn gestrand op weg naar het bivak, nog 250 km te gaan maar de wegen zijn overstroomd we staan nu bij een benzinestation en gaan kijken voor een hotel (Én dat na een rit van 850 km in -zoals ik heb vernomen- weinig comfortabele autostoelen 😱 ” Ze komen waarschijnlijk pas vanavond in het bivak aan, dus geen rustdag en groot onderhoud!

Wij hadden vandaag 2 special stages en 3 liaisons totaal 850km das best veel. We starten weer op 3.500m hoogte reden eerst in het stof, daarna gevolgd door regen en zelfs sneeuw. We reden met 6 auto’s achter elkaar en dus in elkaars stof, niemand ging opzij! Op een smalle piste gingen wij netjes opzij voor een sentinel (zoals het hoort). wij gingen in principe sneller, maar lieten ons wegzakken om uit de stof te rijden het was te gevaarlijk veel gaten en afgronden op de route. We kregen een pech sentinel en daar stonden links en rechts auto’s stil of gingen stil staan en wij moesten ook in de remmen en zagen een verfrommeld lichaam op een hoopje liggen op de track, echt in the middle of nowhere, was heel vervelend om te zien. Wij hoorden later dat het een om 63 jarige lokale Boliviaan ging die was aangereden door een Franse autodeelnemer.

Stof weg, regen terug en wij konden er snel weer een paar inhalen en wisten ook onze plaats behouden. lekker vrij rijden geen stof alleen gladde pistes en heel veel water. Het was wel heel een mooie en schitterende omgeving, en veranderde langzaam weer in een wit sneeuwlandschap.Peter Erren kreeg het zelfs koud.
Zijn Navigatie skills waren ook deze etappe weer perfect, de samenwerking is top en het rijden ging verder lekker (Ze zijn als 54e over de finish gekomen en 8 plaatsen gestegen in het algemeen klassement naar een 70e plaats)

Daarna aan de 329 km liaison begonnen, die was heel heftig, we reden door rivierbeddingen die waren veranderd in echte rivieren. Er stonden weer 10 duizenden mensen langs de oevers. We maakten opeens een giga klapper op een steen, precies op de beschermplaat van 12mm dik, alles in de auto kwam door de cabine, zelfs het digitale dashboard kwam een stuk los, s’ochtends hadden we al 3 scheuren in de voorruit, dus de monteurs Peter Lanser & Sil Rodenburg hebben weer zat te doen! Bij de start 20 Kamera Express mutsen aan kinderen uitgedeeld, dat was heel leuk en het vele publiek vond het schitterend.

De Rooy startte 16 min achter ons, dus wij waren wel iets gespannen, maar het ging super, hele snelle stages veel op en afstappen op de route, smalle weggetjes, gaten en ravijnen. We haalden een gemiddelde van iets meer dan 100km p/u. en hebben zelfs Tim Coronel achter ons weten te houden.
Onderweg op de liaison onszelf kunnen trakteren op een heerlijke biefstuk, wij werden als vip ontvangen, honderden mensen om de auto’s die allemaal met de auto en de coureurs op de foto willen echt een gekkenhuis. Daarna zelfs door een politiemotor escorte naar het bivak gereden.
Nu slapen en morgen de rustdag om alles van de afgelopen dagen een beetje te kunnen verwerken.

En hieronder ook het verhaal door de ogen van de Navigator Peter Erren:

We hebben een goede dag gehad. Een paar kleine navigatiefoutjes, maar wel grappig om te zien hoe de auto’s achter ons dezelfde fouten maakten. Het lag dus niet (alleen) aan mij…
Met 336 km special en 481 km verbinding was het wel een lange dag en regen, hagel en zelfs een beetje sneeuw maakten het best pittig. In het begin van de special, nog in Bolivia, reden we langs een punt waar net een ongeluk was gebeurd. Het was een stuk met veel stof en veel publiek langs de kant.
We zagen een lichaam midden op de weg liggen en dat zag er niet goed uit. We konden niets doen, dus we zijn verder gegaan, maar het duurde een tijdje voor het beeld van ons netvlies was. Later hoorden we dat een Franse deelnemer een toeschouwer had aangereden en beseften we dat dit het ongeluk moet zijn geweest dat we hebben gezien. De mensen in Bolivia zijn geweldig en heel enthousiast, maar in hun enthousiasme realiseren ze zich vaak niet wat de snelheden en de gevaren zijn. Gezien de situatie vermoed ik dat de toeschouwer is overgestoken dat de bestuurder van de auto haar in het stof niet heeft gezien. Heel triest.
Gelukkig zijn wij veilig en wel in Salta aangekomen voor de rustdag. Onze tenten en slaapzakken liggen achterin de truck bij Kornelis. Dat was een goed plan, want door de hevige regen zijn wegen afgesloten en kan het wel tot morgen duren voor de servicetrucks er zijn.