De volgende 3 etappes krijgen we duinen, serieuze duinen, en dat is altijd weer spannend, Waypoints die op moeilijke punten liggen, zo legt Peter uit in zijn interview op http://rallymaniacs.com/dakar/739-peter-merceij-nog-nooit-zo-goed-bij-gestaan

Ze moeten scherp blijven en de rust bewaren, maar dat betekent dan dat ze vaak in het stof van voorgangers rijden dus moeten wel doorrijden anders krijgen ze te maken met de deelnemende vrachtwagens op de route, aldus Peter M

Hieronder weer het verhaal van Peter Erren:
Zeven afgestreept, zes te gaan – Iedere Dakardeelnemer, ongeacht niveau of klasse, stelt zichzelf hetzelfde eerste doel: de rustdag halen. Die dag halen, halverwege de Dakar, is al een prestatie op zich. Peter Erren was dan ook blij dat hij in Salta was in zijn eerste Dakar als deelnemer, ook al is dat ‘maar’ als copiloot.
We hebben geen serieuze problemen gehad, blikt Peter terug. Eén dag, de vierde etappe, hebben we een rotswand geraakt en daarbij de wielophanging beschadigd, maar met de hulp van onze snelle assistentie kon het snel gemaakt worden en bereikten we ruim binnen de tijd de finish. Het was niet iets waar we heel zenuwachtig van werden, maar het was wel een waarschuwing om iedere seconde gefocust te blijven en niet te hard te gaan, zeker niet in de marathonetappe. De enige manier om de eindstreep te halen is door de auto heel te houden. Mede dankzij dat moment zijn we ons daarvan zeer bewust. De inspanning en de stress van de noodreparatie op hoogte veroorzaakten een schreeuwende hoofdpijn, wat Peter aanvankelijk grote zorgen baarde, maar in de volgende dagen op hoogte had hij weinig last van de ijle lucht. Het landschap, de proeven en de mensen in Bolivia waren voor beide Peters een genot, hoewel het enthousiasme van de mensen soms wel een beetje eng was.
We zijn verwelkomd als helden, vertelt Peter. We waren even een snel hapje eten in de stad en de mensen dromden om ons heen, drukten hun neus tegen de ramen om een glimp van ons op te vangen en iedereen wilde een handtekening en met ons op de foto. Langs de route staan massa’s mensen en dat is bij vlagen best gevaarlijk, omdat ze in hun enthousiasme de snelheden van de auto’s en dus de gevaren niet beseffen. Getuige zijn van de plaats van een dodelijk ongeval in de openingsfase van etappe 7 gaf beide Peters een knoop in de maag. Het was een stuk met veel stof. We zagen een lichaam midden op de weg liggen en dat zag er niet goed uit. We konden niets doen, dus we zijn verder gegaan, maar het duurde een tijdje voor het beeld van ons netvlies was. Later hoorden we dat een Franse deelnemer een toeschouwer had aangereden en beseften we dat dit het ongeluk moet zijn geweest dat we hebben gezien. Heel triest.
Gelukkig maakten de Peters zelf niets ernstigs mee en bereikten ze veilig en wel de rustdag in Salta. De monteurs van het Bastion Hotels / Kamera Express Dakar Team zorgden ervoor dat de auto weer helemaal klaar is voor de tweede week. De eerstkomende dagen wordt Peter serieus op de proef gesteld, want de navigatie wordt niet alleen pittig maar ook van doorslaggevend belang om goed door de duinen te komen. “Tot nu toe heb ik het nog niet heel moeilijk gehad. Ik heb een paar foutjes gemaakt, maar tot mijn opluchting maakten de auto’s achter ons dezelfde fouten, dus het lag niet alleen aan mij. De komende dagen wordt het veel, veel moeilijker, maar Peter en ik zijn inmiddels goed op elkaar ingespeeld. We stellen elke dag dezelfde doelen: de auto heel houden, gefocust blijven, niet de grenzen opzoeken, de finish halen en de volgende dag weer verder. Tot nu toe gaat dat goed, dus laten we dat maar vol zien te houden.”

11 januari 2016 – Van Salta naar Belén : Ze rijden vandaag totaal 767 kilometer en twee specials, met in de midden een neutralisatie. De special is 394 kilometer lang en bevat volgens de organisatie de eerste duinen en zal qua navigeren een uitdaging worden!