Net krijg ik pas de SMS’jes van Peter, door de late binnenkomst, geen ontvangst en het tijdsverschil met Argentinië:

Dit werd een echte zware Dakar dag! De eerste liaison was al heftig, die voerde ons door de bergen, alleen haarspeldbochten en stof heel veel stof. We reden in een lange colonne. Het eerste gedeelte van de special was een mooie track door een bergachtig gebied.
Achter mij startte Tim Coronel, dus een beetje druk voelde ik wel, want je start maar 30sec achter elkaar. Ondanks al het stof lukte het ons om al snel 1 auto in te halen, daarna stonden er ook al 1 of 2 auto’s stil. Wij kregen ineens te maken met een enorm verrot gereden gedeelte fesh-fesh, met veel hoogteverschillen.
De wielen gooide het fijne zand over de auto, zodat je echt helemaal niets zag. De ruitenwissers kregen het zand niet verwerkt, waardoor we tientallen meters, zonder enig zicht, op goed geluk door moesten rijden. Remmen of stoppen betekende vastzitten en dat wilde je echt niet op deze plek, dus gas erop en doorgaan!!
We hebben op dat stuk Tim achter ons kunnen houden en werden zelf maar 1 x ingehaald.

Aansluitend een gedeelte van 140km Liaison, door vele dorpen met DZ zones van 30 & 50km, om gek van te worden. Ik kreeg kramp in mijn rechterbeen en kon bijna geen gas meer geven. Vlak voor de start van de 2e special stage zaten we te wachten, en ineens hoorden we een gekrijs en gekerm van pijn.
Er was er een auto over de benen van een wedstrijdmonteur van het Riwald team gereden, die onder de auto lag te sleutelen. Hij bleek gelukkig niets gebroken te hebben, had wel veel pijn en hij moest nog 232km wedstrijd rijden!
De 2e start begon rap, het was een snelle track over behoorlijke zware zandpaden, die steeds zwaarder en slechter werden, en door de vrachtwagens, die enorm diepe sporen veroorzaken, compleet verrot gereden worden.
We zagen er een paar vast staan, waardoor wij van de track af moesten en nadat we weer op de track reden, kwamen we Maik tegen ook die stond daar vast, en wij moesten ook weer de track af. Er stonden overal deelnemers vast, we konden uiteindelijk na een paar honderd meter zelf de track weer op en door….

Het bleef verschrikkelijk zwaar, een 1tje en gas los was vast staan, er zaten ook 2tje’s in (zoals Peter M de te bedwingen duinen en kuilen categoriseert) en bij een 2tje gingen we er te langzaam in en kwamen er net niet uit. Zandplaten eronder en weer los, dit hebben we 4x gehad deze dag, maar iedere keer hadden wij de Overdrive gelukkig snel weer los. Het koste wel wat energie, maar we reden weer, inmiddels was Tim ons wel voorbij gekomen. Degenen die wij de eerste keer voorbij waren gereden reden, kwamen ons bij het vast staan dan weer voorbij. Er stonden overal auto’s en ook vrachtauto’s stil waaronder ook Pascal de Baar.

We reden door een waanzinnig mooie kloof met een smalle opening (in deze omgeving zijn onder andere veel cowboy films opgenomen) stond ook de eerste gecrashte Hummer van Robby Gordon (Gordini) en er volgden er nog meer, veel meer, er lagen overal zoveel stenen in- en onder het zand.
De laatste 50km gingen heel lekker, van zwaar naar snel en licht terrein en weer terug naar zwaar terrein, en we konden er uiteindelijk toch 5 – 6 inhalen voor de finish.

Het was een echte sloopdag voor het materiaal, dat bleek wel in het bivak. De monteurs Peter Lanser en Sil rodenburg hebben van 21.30 – 08.30 uur doorgewerkt om de auto er weer top bij te zetten voor wederom een hele zware dag vandaag.
Navigator Peter Erren was top gisteren, er was een moeilijke navigatie dag voorspeld, maar wij hebben geen navigatieproblemen gekend.

De klassering van de Peters met de Toyota Overdrive, wordt steeds beter van plaats 71, 79, 67, 93, 85, 78 naar een 71e positie en ze zijn nu gestegen naar een 60e positie algemeen.

Een snelle korte update van Peter E na etappe 8:
Een echte Dakarproef. Vier keer vast gezeten in het zand, maar er ook zo weer uit. Was blij met mijn conditietraining!
Navigatie op kompaskoers was leuk. Niet heel erg ingewikkeld, doordat er al veel motoren, auto’s en trucks voor ons waren die hun sporen hadden gezet.

12 januari 2016 – De Ronde van Belén
Deze etappe gaat over ruim 400 kilometer met start en finish in het bivak van Belén. Niet voor de motoren, zij gaan na de proef van 285 kilometer richting een bivak in Fiambalá waar ze zonder assistentie moeten overnachten.
De proef is bijna volledig ‘off-piste’ en dus zal het aankomen op de navigerende kunsten van velen. Ook belooft het een hele warme dag te worden en hopen we dat de mannen, in brandvrij ondergoed met lange mouwen en pijpen onder de raceoverall, vandaag niet vast komen te zitten in het zand en moeten scheppen.

Hoe het met de Riwald rijder is wist Peter niet te melden, wel dat hij geen last meer heeft van zijn rechterbeen. Succes weer vandaag Bikkels.