De langste etappe staat ons  vandaag te wachten. Dus wekker gaat om zes uur (waarom ik die zet weet ik niet) want slapen in een tentje naast de werkplaats van het team is niet bevordelijk voor mijn nachtrust. Snel een broodje naar binnen 45 km verbinding en wat zijn we blij als het 1e waypoint geklokt wordt na de start. Het klopt vandaag als een bus op de lange 485 km klokken we ze allemaal. Maar scherpe stenen zijn ook voor ons, wat resulteert in 3 lekke banden na een aantal pogingen om  ze met de compressor hard te houden moeten we er zelfs 1 met een prop dicht zetten en hopen dat het houd. Ook hebben we extra benzine mee maar dat blijkt gelukkig niet nodig. Vanaf km 150 op de proef meld Peter dat de remmen weigeren. Stoppen is absoluut geen optie dus rijden we ‘gewoon’ de hele etappe zonder remmen, en door de stuurmanskunst en ervaring van Peter gaat dit gelukkig super. Het navigeren (op 1 misrekening naar een wp) ging ook goed, en hebben we de langste etappe de SSV door  heel afwisselend terrein (met prachtige tafelbergen, wel 10 tegelijk naast elkaar, daar valt die ene in Kaapstad geheel bij in het niet) door veel oueds over eindeloos uitgestrekte vlaktes, zandpaden, heelhuids naar de finish gereden.  Daar hoorden we dat er onwijs veel banden zijn gesneuveld en er veel deelnemers met pech stonden of al zijn uitgevallen. Wij kunnen morgen weer fris en fruitig (of toch niet helemaal) en mijn wekker kan uit  ik schrijf dit nu om 04:53 terwijl Peter in het tentje naast mij heerlijk een bos aan het omzagen is En de aggregaat van de buren vrolijk staat te draaien ..!

 Vanavond en morgen hebben wij twee nachtjes een hotel naast het bivak in Mhand en ik kan niet wachten …