Woorden schieten tekort…

Ons verblijf in Longitude131 is een sprookje uit 1001 nacht.

Bij aankomst worden wij hartelijk ontvangen door een enthousiast team, die ons vanaf de 1e minuut in de watten leggen: een haag van frisse mist waterspray bij de ingang, een koel verfrissend handdoekje bij de receptie, een mooi glas Louis Roederer Champagne, en nog een tweede glas.

In onze tent met 🌟🌟🌟🌟🌟🌟 is de bagage al gearriveerd en krijgen rondleiding met alle aanwezige snufjes.

Wij genieten van even van het uitzicht en een Siësta en om 17:00 vertrek richting Uluru, beter bekend als Ayers Rock, en omdat de Indigenous people (beter bekend als Aboriginals) deze en het omringende land in 1985 hebben teruggekregen van de toenmalige government, heet hij tegenwoordig Uluru 🙏🏻.

Omdat het nu laagseizoen is zijn er slechts een handjevol toeristen en stellen ons voor hoe bizar druk het hier kan zijn met de Sunset.

Als Exclusive guests is er voor ons een mobiele bar met bubbels en Canape’s (Mrs Bouquet zou er jaloers op worden) met prachtig uitzicht op de zonsondergang en veel foto’s (moet deze ook weer later sturen 📡) worden er weer geschoten.

Dan vervolgens naar het Field of Light, een art project in een veld waar je tussen 50.000 Led light gevoed door zonne-energie kunt wandelen. Het ziet er heel gaaf uit zo in het donker.

Daarna worden wij begeleid naar een diner onder de sterren “Table 131” en genieten van een schitterend diner met heerlijke wijnen.

De koks staan in het donker met rode ledlampjes op hun hoofd buiten te koken en wij krijgen een mooi Aussi gedicht voorgedragen door de, van de van oorsprong Zuid Afrikaanse Caroline, die hier het Longitude resort heeft helpen ontwikkelen.

Zij blijkt van alle markten thuis want bij het dessert leert ze ons met een laseraanwijzer iets van de sterren, maan en planeten zoals Orion’s belt.

Na dit alles lopen wij terug richting onze sterrentent waar op alle balkons een vuurkorf staat te branden. Maar alle tenten zijn hetzelfde, op de sleutel staat geen nummer en wij hebben ze dan ook allemaal geprobeerd (8x trap op en af in het donker) maar de sleutel paste niet.

Wij druipen af richting receptie om daar gelukkig Caroline tegen te komen, die ons zonder laserstok dit keer veilig aflevert bij onze sterrentent.

Morgenochtend om 06:00 ontbijten en een trip naar een Kata Thuta een iets minder bekend bergmassief voor een wandeltocht, een bezoek aan het Cultureel Center van de Indigenous people…..