Na een heerlijke BBQ komt eigenaar Doug met A4 foto’s van een kleine Rock Wallaby die Cato heet. Ze hebben hem gewond voor hun deur gevonden, zijn achterpoot was aangevreten door een Adelaar. Doug’s vriendin Vicky heeft hem opgelapt en in huis genomen. Inmiddels is hij 2 jaar terug in de natuur en het Alfamannetje van een groep. Elke avond komt een deel van deze groep bij het huis eten. Of wij dat willen zien….. 😍 uiteraard. Daar aangekomen strooit hij wat voer op het terras en komen de eerste voorzichtig kijken en eten. Er komen er nog meer maar durven niet allemaal even dichtbij te komen. Wij prijzen ons gelukkig dit te kunnen gadeslaan.

Daarna met Anky en Harry en nog wat hotelgasten, naar de Observatory, eerst een 4×4 rit stijl met veel bochten en stenen (het kan dus wel veel bochten) naar boven met een oude 16 persoons Toyota bus. Dan het kleine ronde gebouwtje in, wij staan in een kring om de Telescoop heen, moeten alle telefoons in de zak houden, anders wennen onze ogen niet aan het donker. Nou 3x raden wie zijn telefoon maar bleef oplichten 😉.

Doug is geniaal weet onwijs veel van planeten, sterrenstelsels en laat ons Saturnus, Mars, de Nebula (geloof ik) de belt of Orion en ⭐️⭐️sterrenstelsels zien, die miljoenen lichtjaren van de aarde verwijderd zijn. Om de beurt kijken we en Doug is zo gepassioneerd aan het vertellen, dat het ons een beetje gaat duizelen (zou hij deze sterretjes om ons hoofd ook kunnen zien 🤩)

Na het ontbijt waar Doug ons meeneemt achter een gordijn in de eetzaal en laat hij in een soort glow in the dark vitrine, allemaal gesteente mineralen en stukken uranium zien die daar gevonden zijn. Voordat uranium voor atoombommen gebruikt werd, was het oa een ingrediënt voor lippenstift (handig vond Doug: want als een dame dan vreemd ging, hoefde je de man, die ze gezoend had met een uv pen te beschijnen, en de minnaar was gevonden!!)

Na alle geabsorbeerde wetenschap zijn wij klaar voor ons 4×4 avontuur door het Echo camp gebied. Lage gearing inschakelen, wielen locken, geen koppeling gebruiken, en afremmen op de motor, instrueert Jeremy ons door de Walky Talky. Wij zijn klaar voor 37 km OFF ROAD. Ik zet een filmpje op Instagram.

De hele tocht is echt geweldig en superleuk om te rijden in een ruig bergachtig gebied.

Daarna zetten we een klein ochtendbivak op en het gastoestel komt tevoorschijn, en zetten thee, chocolademelk, en cup a soup voor iedereen, waarna we nog 180 km over de Dirt road richting het Prarie moeten afleggen.

Onderweg helpt Peter, Loek en Gonneke met het wisselen van een lekke achterband en blijven achter hun rijden (elke auto heeft 1 reservewiel).

In het Prarie hotel aangekomen worden wij echt heel blij. Het is er heel gezellig, met heel vriendelijk personeel en de Chef Kok heeft een antipasta plank gemaakt met Kangaroo, geit, Emu, bostomatensala met chili en ciabatta (ze hebben dus wel lekker brood Down Under) het smaakt allemaal super en wij zijn benieuwd wat er vanavond op het menu staat.

Er is ook een Gallery met prachtige Art en hebbe-dingetjes, en Ik heb dan ook maar een aantal ‘dingetjes’ gescoord, voordat ik last van afkickverschijnselen krijg.

Morgen hopelijk mooie culinaire foto’s van ons Diner…