Mollymook dag 2

Geen Thunderstorm zoals voorspeld was, wel bewolking en later regen. Jammer op deze rustdag, maar een mooie gelegenheid om na het ontbijt gezamenlijk met Julius en Eric, naar Pebbly Beach te rijden, waar WILDE (volgens mij hebben ze ook teveel eucalyptus blaadjes gegeten, net als de Koala’s*) Kangaroo’s zitten.

Onderweg vragen wij ons of zij tegen regen kunnen en de Kangaroo’s op dat moment wel te zien zullen krijgen.

Vanaf de asfaltweg is het nog ruim 5 km over een Dirt Road, wij blij dat wij op de achterbank bij Julius en Eric zitten, want deze weg had niet bevordelijk geweest voor de slechte achterbandjes.

Inmiddels zijn wij gebeld door de verhuurder van de Toyota en na een wat ingewikkeld gesprek en uitwisselen van telefoonnummers, blijkt medewerker Ricky Nederlands te spreken. Om een lang verhaal kort te maken, morgen kunnen we ergens op de route twee nieuwe banden gaan winkelen. Peet gaat er nog een nachtje over slapen want met de 700km gisteren moet, als wij rustig rijden, die resterende 410 km ook wel lukken toch ?🙏🏻.

De kangaroo’s staan, zoals beloofd, al op ons te wachten, hoewel zij niet erg onder de indruk van onze aanwezigheid lijken te zijn, eten vrolijk door en kijken ons tussendoor met ree-bruine 😍ogen aan.

Peet blijft een beetje op afstand “want heb je die klauwen gezien, met die lange nagels”?!.

Ik vind het net levensgrote knuffels en ik kan er een paar gemakkelijk onder hun hals kriebelen.

Na de nodige foto’s en filmpjes (staat op Instagram) met de schattige Kangaroo’s, begint het harder te regenen en gaan wij weer, met 4 stemmen voor, terug over een andere Dirt road.

Deze doet bijna niet onder voor een reguliere Tag Along met Jeremy en is superleuk en Soms best heftig om te rijden met de regen. Helaas eindigt de rit in 2x een stukje achteruitrijden, door een dicht hek of omgevallen bomen op de route.

Tijd voor koffie !! en daarna in de plaats Ulladulla naar het lokale Sushi restaurant. Sushi top, afmetingen over the top en schaamteloos gebruiken wij mes en vork om dit probleem op te lossen.

Vanavond eten wij in het restaurant van Rick Stein (een beroemde Engelse Chef-Kok, een kookboeken schrijver, die samen met zijn verloofde in 2009 in Bannisters at the Sea, ons hotel deze 2 dagen, zijn restaurant begon).

*correctie op een eerder bericht over de Koala’s: Ze blijken niet lui te zijn, maar altijd onder invloed van toxines die in de eucalyptusblaadjes zitten, die ze eten en daarom zo veel slapen, zo vertelde bushman Charles ons tijdens de BBQ. Misschien kan ik dit ook eens proberen i.p.v. een slaappil. Alleen dat boomklimmen houd mij een beetje tegen.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.