Prima gegeten en geslapen in het tentenkamp (wel met hulp van een klein💊lletje) Om kwart over 8 in Colonne naar de grens waar Paul Lombard en zijn team de beambten voorbereiden op onze komst, er zijn vrachtauto’s die al drie dagen op toestemming Congo in te mogen. Dat blijft ons bespaard, ik zal jullie de procedures ook besparen.

Voor het eerste onze mobiele Nespresso apparatuur uitgeprobeerd. Om 11:50 reden wij eindelijk het bizar drukke grensdorp door. Nog een opstopping bij de tolpoort en daarna de eerste 275 km door het Congolese bewolkte landschap.

Via een shortcut kwamen wij om 16:00 uur bij de grens aan, waar JW zenuwachtig heen en weer rende om bij iedereen die binnendruppelde, het autocarnet en de paspoorten te collecteren. Om 16:50 de laatste controle en door naar de Angolese kant.

Helaas staat er een nare gebeurtenis op mijn netvlies, terwijl een vrachtwagen optrekt overrijdt deze een geit, het arme dier probeert zijn kop nog op te tillen maar het is een vreselijk gezicht, ik heb even niet meer gekeken, maar het beestje werd uit zijn lijden verlost. De enige troost die ik heb is dat er een arm gezin waarschijnlijk vanavond vers vlees op het menu heeft.

Het is nu 17:55 en JW is nog steeds binnen bij het kantoor met alle papieren en het begint te schemeren. Klokslag zes uur rijden wij de grens over op naar een pomp en het hotel.

Terwijl wij de grens over rijden begint het te regenen, wat een geluk dat wij dit weer gisteravond niet hadden in het tentenkamp. De auto’s van de bevolking hebben 1 of geen koplampen of remlichten die werken en de mensen die langs de weg lopen kun je de ook heel slecht zien. Benzine was bij vier pompen uitverkocht, wel werden alle pompen bevoorraad, dus morgen nog maar een poging wagen.