300 km asfalt, snel de hoofdstad verlaten lukt niet, het regent en terwijl wij wederom in een verkeerschaos belanden, op een weg die van 4 naar 3,2 naar 1 baan gaat, begint het steeds harder te regenen. De waar van de kooplieden, wordt gedeeltelijk afgedekt, helaas is het dweilen met de kraan open, en ze staat veelal op hun slippertjes of blote voeten in een bruine modderstroom te schuilen. Je wieg zal hier maar gestaan hebben, zo troosteloos om te zien. Wij hebben ruim een uur over 20 km gedaan.

De XAF’s die wij gisteren nog even snel voor kleine valuta gewisseld hebben is te vies om beet te pakken, maar we hebben het nodig om tol te betalen en snel door te kunnen rijden. Als je bij de Peage wacht, wordt je belaagd door straatverkopers, die soms nogal vasthoudend kunnen zijn, 500 XAF ‘zwart geld’ in de aanslag raampje open, bonnetje aanpakken raam weer dicht en door.

Na 70 km wordt het droog, ik zei nog: als het blijft regenen, zijn we de politieposten zo door. Nog geen reactie 20 km verder, door een horde, in het oranje gekleurde verkeersbeambtes, abrupt staande gehouden. ❌. Ze hadden ons geflitst (niet) en ze hadden gemeten dat wij 94 km reden gekrabbeld op een kladpapiertje. In onverstaanbaar frans kenteken en rijbewijs laten zien en kijken of ze Ikke niet begrijpen, schouders ophalen en No French accepteerde.

Het leverde niet veel op. Peet besloot, met de business kaartjes van onze vriend, de Minister van Toerisme en Sport, die we twee dagen eerder ontmoet hadden, gewapend naar het Buro van de Oranje brigade te lopen, liet de kaartjes zien en zei: “Mon Ami” I will call him now! Daar schrokken ze van, gaven de papieren snel terug en lieten ons gaan. Waar het drankje, de foto bij de pomp, het bezoek aan het dorp al niet goed voor is geweest!

Niet lang daarna de volgende politiepost: een vriendelijk lachende agent, wilde weten wat wij in de auto hadden, achterklep open “en passant” schuift Peet, de kaartjes van de Minister onder zijn neus, achterklep weer dicht en deze beste man was ineens tevreden met een flesje water en een 👍🏻 en wij gniffelend weer en route.

Langs deze 300 km overal dorpjes, markten, uitgaande schoolkinderen met kleurige uniformen, veel bussen, brommertjes, en langs de weg lopende mensen (waar dat allemaal heengaat, het blijft ons een raadsel). En niet onbelangrijk, bij alle volgende politieposten, kunnen wij ongecontroleerd doorrijden 📡😉.

Het blijft heel de dag bewolkt afgewisseld met wat lichte regen en mist (hoogte 1.485m) en de laagste temperatuur sinds wij op reis gegaan zijn 17,5 gr.

In het, het is geen Hilton hotel volgens het roadbook, aangekomen worden wij aangenaam verrast. Het ziet er heel kleurrijk en gezellig uit, en het ruikt er fris. De late lunch van Groente- of Uiensoep ons heerlijk laten smaken en wij kijken uit naar het Diner vanavond. Vanaf morgen zijn wij twee dagen op het platteland van Afrika, authentieker wordt het niet en wij gaan echt offroad (dat belooft wat met de regen van vandaag) en zijn dan offline ook.