En dan heb je 2 dagen geen internet in het noorden van Marokko! De 6e etappe was een lange zware 417 km naar het noorden, geen duinen en genoeg benzine, wel lange snelle paden (wrc tracks) oude Dakar routes die niet meer gebruikt worden een vriendelijke bergpas en modder want het had de dag ervoor geregend en flink gehageld (er was zelfs een sneeuwschuiver, echt geen grap door een gedeelte gereden) er waren drie doden gevallen door modderstromen. Het werd een lange dag en we kregen het zwaar te verduren met veel bulten, gaten, stenen en knippen op de track en als toetje vlak voor het bivak MODDER veel MODDER. Maar weer veilig aangekomen ! 
Dan etappe 7 tijdens de briefing kregen we te horen dat er 35 km minder gereden kon worden en de finish moest worden omdat de drooggevallen rivieren (OUED) waar we er honderden doorkruist hebben afgelopen het water nu 2 meter hoog stond. Deze laatste etappe van 135 km snelle met lange en snelle tracks hebben we de SVV nog even op zijn staart getrapt zijn alleen door vrachtauto’s ingehaald en hebben nog 1 collega SVV in kunnen halen. 🏁🕌👳🏽‍♀️ en zijn trots dat weonze 3e editie van de Morocco Desert Challenge succesvol hebben kunnen afsluiten. Foto’s volgen later …

Na 4 etappes met 1 probleem met de accupool, 2 lekke banden, een klein ‘benzinedingetje’ en 1 gemist waypoint, zitten wij en de nieuwe SSV goed in t rallyritme. Wij stijgen langzaam in het klassement en kwamen gisteren als 9e over de finish. Vandaag weer drie duinpassages totaal 329 prachtige kilometers door Marokko belooft Gert Duson de Organisator van deze MDC steeds meer op een echte zware Dakar gaat lijken. Er zijn al veel uitvallers en wij hopen de finish te mogen halen ….. Bij het ontbijt hoorden we dat de start uitgesteld moest worden vanwege de wind. Uiteindelijk kregen we de Go Ahead om te starten. De etappe werd ingekort de 1e duinpassage gecanceld en starten vanaf 12:00 uur ipv 7:00 uur. Het was mijn dag qua navigeren niet (gelukkig was ik niet de enige) want veel deelnemers hadden moeite alle waypoints te vinden. Ons rallyritme werd zwaar beproefd want bij de 1e duinenpassage sloegen wij na een hoge duin over de kop!!! kwamen 🙏🏻 weer op de bandjes terecht, maar mijn kant van het dak was enigszins ingedeukt, de rechterspiegel en t achterlicht kwijt, de schrik er even in, maar als de SSV weer zou starten, wij ook weer in de rally modus en ja hoor alles deed t nog. Toch moesten we even slikken om de eerstvolgende hoge duin weer te trotseren, maar dat is Dakar (#Morocco Desert Challenge in dit geval). De rest van de etappe en duinpartijen gingen we er weer voor! Moe, geschrokken, voldaan, heel stoffig en trots, dat we alle waypoints gehaald hebben, zijn we in het bivak aangekomen 👊🏻💪🏻🏁

We waren als 15e gefinished de 3e etappe! De SSV maakt het verschil goed met de auto’s als er duinen aan te pas komen, en in de vierde kwamen er 2 duinpassage’s aan bod. Het deel voor de duinen reden we vlot door en ook de 1e duinpartij ging super goed. Het 2e deel verliep ook zonder problemen en voor de laatste hoge en zware duinen zich aandienden, hoorde we een raar ratelend geluid. Met nog 25 km te rijden vroeg Peter of het lampje van de extra brandstoftanks brandde (na het knopje hiervan geactiveerd te hebben) ik antwoorde: JA. Oh raar zei hij ik heb nog maar 2 segmentjes en zie de meter niet oplopen. Of hij getankt had bij de lunchstop vroeg ik, Peter: JA 16 liter. Al snel begrepen we wat t rare geluidje was: het pompen van tanks waar geen brandstof meer in zit (klein rekenfoutje van P…) met nog 20 km duinen en ?? Brandstof moesten we t zand in, want daar midden in de duinen lag de finish en het bivak. Dit werd een hele spannende passage: de zon stond hoog (slecht zicht) het ging harder waaien (sporen verdwijnen als …) en de duinen waren echt hoog. De spanning was te snijden 1 waypoint hebben we moeten laten liggen want de keuze tussen 10 min straftijd of stranden in de duinen was geen moeilijke en We hebben het net gehaald !!! 69 liter brandstof werd er later getankt en volgens peter is dat meer dan er in zou kunnen. Vandaag en morgen mogen we heerlijk in hotel Jasmina met nul ✨✨ maar met een echt bed, airco en badkamer slapen. En voor etappe 5 op donderdag staan er zelfs drie duinpassages op t programma. 

Bij de briefing hadden we één soort storm niet voorspeld gekregen! Dat was de zandstorm en tijdens deze etappe werden we getrakteerd op 2 exemplaren (dat wil zeggen sporen waaien weg en je rijdt door een muur van zand) als je dan verkeerd rijd en je geen aanknopingspunten meer ziet ben je heel blij als het waypoint in de GPS ziet verschijnen. De duinen waren top en de SSV en coureur surfden er moeiteloos doorheen. De rest vd etappe verliep ook heel voorspoedig en zonder lekke banden en problemen kwamen wij als 15e de finish over!! 👍🏻🏁

Omdat de 1e etappe een ware slijtageslag was voor mens en machine, de laatste deelnemer binnenkwam toen het ontbijt al was afgelopen (hij begon heel stoer weer  aan de 2e etappe en is ook gefinished) werd de start uitgesteld en was onze start pas om 10:50 omdat wij laat waren binnengekomen.  Het beloofde een snelle etappe te worden. Het werd er voor ons vooral één met stof,  zand en nog meer stuifzand wat door onze SSV met ‘ARCO’ vrolijk naar binnen waait. Na km 57 kregen wij helaas weer een lekke band, en dat betekende de rest vd 300 km toch iets anders rijden ondat we met 1 reservewiel op pad zijn. In een zandpad stond een buggy vast en wij hebben deze man even een snel sleepie gegeven (goede daad ook weer verricht vandaag ✔️) vlak voor de verplichte lunchstop (waar alle deelnemers buiten water, limonade ook een lunch krijgen) was een collega SSV’r ook gestrand met een lekke band, wij leenden hem onze hydraulische krik ✔️. De laatste 200 km verliepen gelukkig zonder problemen en kwamen netjes rond 16:00 in het woestijn bivak aan. Vandaag de 1e duinen en wij zijn benieuwd hoe de X3 het gaat doen….. 

Ok, dat de 1e etappe een pittige zou worden, daar waren we op voorbereid: een lange zware dag met water, stenen, zand en een uitdagende navigatie, kortom een Dakar waardige etappe. Maar dat we na 30 km al een compleet waterballet in de nieuwe SSV zouden hebben, na 25 km op het strand te hebben gereden zonder een spatje water, hadden we niet verwacht alle elektronica sloeg gelijk in de alarmodus, en helaas ook de tracking zodat niemand ons online kon volgen. Na km 186 vlak voor de lunch kwamen wij zonder stroom te zitten. En moest Peter op zoek naar de accu!!! Na lang zoeken bleek deze onder mijn stoel te zitten en helaas moest deze compleet gedemonteerd worden. Dit koste ons ruim twee uur! er bleek een accupool te zijn losgeschoten (en deze had ook niet vastgezeten !!!!) Wij wilde koste wat kost voor het donker in het bivak aankomen, maar het noodlot sloeg toe en we kregen een lekke band op ong 100 km voor de finish: Met slechts 1 reservewiel aan boord rijden die laatste km dan toch minder relaxed. Gellukig haalde we het net voor de avond viel en konden bijna gelijk door naar de briefing en het diner. 

Vanaf Zondag 17 april gaan Peter en ik, voor de derde keer,  met een SSV deelnemen aan de Morocco Desert Challenge (MDC 2017) voorheen Libya Rally. Dit keer met een nieuw model Can Am ….. de Maverick X3 RS, die op dit moment met ons team van QFF Racing uit Eersel in konvooi onderweg is naar het 1e bivak in Agadir.

Hier vast een voorproefje wat ons te wachten staat :

Etappe 1: Plage Blanche – Icht – 391 km
De echte start van de rally is op het intussen legendarische “Plage Blanche”, 250 km ten zuiden van Agadir. Laagtij, een maagdelijk wit strand met niets of niemand in de buurt. 30 km flat out zonder risico’s. De nieuwe etappe 1 speelt zich voornamelijk af in de bedding van de rivier de Draa.

Etappe 2: Icht – Foum Zguid – 361 km
Een variatie op de traditionele Dakar-piste, door het grootste militaire gebied van zuidelijk Marokko. Een desolaat maar prachtig landschap waar, los van enkele legercheckpoints, niemand woont.

Etappe 3: Foum Zguid – Oum Jrane – 347 km
Een supergevarieerde etappe waarin de eerste grote verschillen zullen worden gemaakt in het klassement. Op het programma staan: Lac Iriki, twee passages door de duinen van Erg Chegaga, de zanderige fesh-fesh oued van Mhamid, de beklimming van steile bergpas en 100 km snelle, brede zandvlaktes tot de finish. Een etappe om U tegen te zeggen!!

 Etappe 4: Oum Jrane – Merzouga – 276 km
Opnieuw een woestijnklassieker met voor elk wat wils. De zandvlaktes nabij Marabout, de canyon van MHarech, de duinen van Ouzina, nog wat slingerende zand- en steenpistes richting Merzouga en een eerste doorsteek van Erg Chebbi om de dag mee af te sluiten. Spektakel gegarandeerd.

 Etappe 5: Merzouga – Merzouga – 213 km
Een nieuw hoogtepunt is de lus rond Merzouga, een etappe voor de grote jongens. Qua afstand mag deze etappe dan wel korter zijn, maar of ze ook qua tijdsduur korter zal zijn, valt te betwijfelen. Zand en duinen zijn de keywords van de dag. Niet minder dan vijf duinenpassages staan op de agenda. Adrenaline troef!

 Etappe 6: Merzouga – Tendrara – 405 km
Nog een zware krachtinspanning. Op het dagmenu staat een parcours van meer dan 400 km richting noorden via de grote vlaktes van de Hamada en het Rekkamplateau. Na de drukte rond Merzouga kiezen we opnieuw voor desolate valleien en weidse landschappen.

 Etappe 7: Tendrara – Oujda – 208 km
De allerlaatste etappe is traditioneel iets korter, maar vergis je niet: het venijn zit vaak in de staart. Een wirwar van moeilijk zichtbare pistes door akkers en bossen vergt uiterste concentratie en perfecte navigatie. Focus is hier van fundamenteel belang.

Ik ga jullie zoveel mogelijk op de hoogte houden van ons avontuur. Wij hebben er in ieder geval weer zin in!!

Teleurstelling alom na de briefing, omdat 2 Belgen en een fransoos protest hadden aangetekend omdat wp 49 en 50 slecht te vinden waren was wp 48 ineens de finish. 30% vd rijders (waaronder wij) hadden ze na goed zoeken wel gevonden maar dat werd overruled! Jammer!!! 20 april na km 135 en 4 lekke banden moesten we midden in de woestijn stoppen en de sweeper laten komen 3 1/2 uur wachten bij camp Dinosaurus en daarna 3 1/2 uur in een container met 1 deur open naar het bivak. Daar twee nieuwe banden gekocht en Ewout en Bart hebben heel de avond aan de SSV gewerkt zodat de weer konden starten nu bijna achteraan gelijk 30 km duinen, we reden er veel voorbij maar 1 duin (waar een deelnemer bovenop vast stond en wij er rechts langs omhoog reden) was naar beneden te scherp en te steil zodat wij 3x over de kop vlogen gelukkig kwamen we weer op de banden terecht maar 2 banden leeggeslagen en de linkerachter aandrijfas afgebroken. Wij gelukkig helemaal OK (en deze kan van de bucketlist)  verder de proef rijden was niet mogelijk. Door een lokale garagehouder bij t asfalt afgezet nadat we zelf de wielen hadden gewisseld en de as met een Kamera Express T-shirt en ductape verbonden, begonnen aan de lange 500 km verbinding naar het bivak waar wij in het donker en versteend vd kou (zelfs daar kan t koud zijn) aankwamen. Het waaide behoorlijk zijn niet meer gaan douchen, niet erg verleidelijk ook, op een palet in een soort tentje met open dak. Zo in mijn Raceoverall in mijn slaapzak naast Peter gaan liggen achter een vrachtwagen met een draaiende aggregaat (ja dit hoort er ook bij). Dan de laatste etappe 199 km!! 30 km voor de finish breekt de draagarm rechtsvoor en denken dat wij hier ons Waterloo hebben. Maar door ingenieus Mcgyveren van Peter lukt t om deze met een uurtje toch te repareren, moeten rustig naar de finish en komen net binnen de 5,15 tijdslimiet over de streep. 🏁 De SSV wordt achter de truck het Black Ram Team van Henk Theunissen en Philip Snoeck gehangen en wij rijden er in een huurauto 135 km achteraan naar het hotel. 

En nog een foto met ons maatje Patrick en Mirjam Pol  

• Klaar voor de start van de 199 km van etappe 4.   
• Team Kamera Express in actie