Omdat we als 2e in onze klasse  gefinished waren stonden we zomaar tussen de toppers aan de start en starten dan om de twee minuten, dat is fijn rijden zonder stof van een voorganger op t parcours. 30 km’s volop fesh fesh (dus toch stof genoeg) na km 115 doemden de eerste duinenpartij voor ons op en weer reden we hier soepel doorheen al snel zagen we de enige vrouwelijke truckrijder op de kant liggen, toch even opletten geblazen bij de tank en lunchstop werden we (door een navigatiefout van mij) net ingehaald door 2 SSV’s jammer maar slikken en weer door, na de pauze ging t lekker en de 2e duinenpartij stuurde Peter de SSV er weer top doorheen daarna weer volop door kunnen rijden, totdat wij (en nog tig andere deelnemers) wp50 niet konden vinden, na lang heen en weer en rondjes rijden en zoeken  is t toch gelukt om ook deze op te pakken we waren lekker  vroeg in t bivak en boekten nog maar een massage en genieten van deze tweede avond in het hotel. 

  
Vandaag starten de trucks, auto’s en SSV’s volgens volgorde van binnenkomst en dat betekent als we ingehaald worden door een truck (en er geen wind staat zoals vandaag) dat we tegen een muur van stof aanrijden en we ons terug moeten laten zakken. De etappe verloopt eigenlijk prima alleen is er geen lunch bij de 20 min tank en rust stop en moeten we ons noodrantsoen aanbreken. Onderweg helpen we een conculega SSV met een bus om zijn band te proppen. Na 315 km komen de 1e 20 km duinen en daar is de SSV als een vis in het water. Peter stuurt ‘m soepel en Dakarwaardig over alle duinen heen, probeert 2x een neuslanding uit waardoor al mijn rugwervels lijken los te schieten maar we blijven rijden, helpen nog een collega motorrijden uit ons team aan 10 liter benzine en komen na nog door zwaar fesh fesh te zijn gereden moe maar voldaan in het bivak aan waar ons serviceteam nog niet is dan maar een koel drankje aan de bar, onze kamerdeuren halen (ja wij zijn luxe rallyrijders, als er een hotel is willen wij graag in een bed slapen) en zelfs een heerlijke massage staat op het programma, goed voor onze moeite spieren. Bij de briefing horen we dat de SSV’s dit jaar (15 in totaal) een eigen klassement hebben en wij zijn vandaag als 2e gefinished🏁 en staan 5e overall. Morgen staan er weer duinen op het programma en wij hopen dat we deze race pace kunnen handhaven.. 

De langste etappe staat ons  vandaag te wachten. Dus wekker gaat om zes uur (waarom ik die zet weet ik niet) want slapen in een tentje naast de werkplaats van het team is niet bevordelijk voor mijn nachtrust. Snel een broodje naar binnen 45 km verbinding en wat zijn we blij als het 1e waypoint geklokt wordt na de start. Het klopt vandaag als een bus op de lange 485 km klokken we ze allemaal. Maar scherpe stenen zijn ook voor ons, wat resulteert in 3 lekke banden na een aantal pogingen om  ze met de compressor hard te houden moeten we er zelfs 1 met een prop dicht zetten en hopen dat het houd. Ook hebben we extra benzine mee maar dat blijkt gelukkig niet nodig. Vanaf km 150 op de proef meld Peter dat de remmen weigeren. Stoppen is absoluut geen optie dus rijden we ‘gewoon’ de hele etappe zonder remmen, en door de stuurmanskunst en ervaring van Peter gaat dit gelukkig super. Het navigeren (op 1 misrekening naar een wp) ging ook goed, en hebben we de langste etappe de SSV door  heel afwisselend terrein (met prachtige tafelbergen, wel 10 tegelijk naast elkaar, daar valt die ene in Kaapstad geheel bij in het niet) door veel oueds over eindeloos uitgestrekte vlaktes, zandpaden, heelhuids naar de finish gereden.  Daar hoorden we dat er onwijs veel banden zijn gesneuveld en er veel deelnemers met pech stonden of al zijn uitgevallen. Wij kunnen morgen weer fris en fruitig (of toch niet helemaal) en mijn wekker kan uit  ik schrijf dit nu om 04:53 terwijl Peter in het tentje naast mij heerlijk een bos aan het omzagen is En de aggregaat van de buren vrolijk staat te draaien ..!

 Vanavond en morgen hebben wij twee nachtjes een hotel naast het bivak in Mhand en ik kan niet wachten … 

Na een spectaculaire start vanaf het strand  was het 25 km racen over het strand wat echt tof was, het 1e wp lag op een rare plek in de duinen, een aantal motoren en quads waren aan t ploeteren wij probeerden t door de duinen in te rijden te halen maar dit lukte ook niet (dat begon al goed 1e wp slippen) dit blerk de rode draad voor de rest vd route . Na 15 min in de oued (lees rivier) trakteerde peet ons on op douche en de SSV en wij al gelijk  drijfnat. We webben nog verwoede pogingen gegaan (net als alle deelnemers) om wp’s te zoeken maar die bleken door een fout verkeerd geprogrammeerd te zijn en lagen buiten de route. Doordat gezoek en (lichtelijk gevloek) kwamen wij 20 km voor de finish zonder brandstof te staan en kregen gelukkig een ligt vd servicemannen van Ginaf. Deze 20 km zijn wij bijna gestenigd daar het wegdek bestond uit zwarte steentjes die als onderlaag voor nieuw asfalt dienen. Gelukkig is er etappe geneutraliseerd en begint de 2e vndg in dezelfde volgorde. Het is de langste etappe vd rally en we moeten voor dag en douw op.  En niet 2x bijtanken vandg want de SSV verbruikt behoorlijk wat 1 op 4, 

Vroeger vertrekken gisteren gaf even stress, maar uiteindelijk hebben we deze goed kunnen benutten om het adninistratieve gedeelte vd keuring te doen. De SSV ziet er met de reservewielen aan de zijkant wat vreemd uit maar (mochten wij weer een elandproef doen, zoals vorig jaar in deze rally) dan hebben die wielen wel een extra functie. 

Morgen 15 april etappe 1 – eers 272 km verbinding (kunnen we eerst weer even wennen aan de SSV en het navigeren) 

13 april 2016 vertrekken wij richting Marokko om deel te nemen aan onze tweede Libya Rally.
Het is woensdag geen vrijdag de 13e…. maar door de aanslag op Zaventem is onze vlucht naar Aegedir gewijzigd naar vertrek vanaf Vliegveld Oostende. Op zich niet heel vervelend want de controles op Zaventem zijn dramatisch.
Maar ons schema wordt op het laatste moment weer gewijzigd: ipv 17.45 vertrekt ons toestel morgen al om 11.10. Dat betekent toch weer regelstress (wij dachten deze keer alles onder controle te hebben: de SSV en kisten met onze spullen keurig op transport).
Dus alleen nog wat handbagage bij elkaar rapen, vanavond de laatste dingen regelen, Chinouk naar de oppas brengen. Maar nu moeten wij ineens beslissen of wij vanavond richting Oostende gaan of vannacht om 03.00 richting vliegveld gaan…..

Wij zijn vanaf vrijdag 15 april live te volgen via onderstaande link:

http://live.owaka.fr/70-libya-rally-2016

en in de Appstore is de Libya Rally 2016  app te downloaden.

To zover voor nu wij gaan in de regelmodus…

DE STRIJD IS GESTREDEN, DE PUNTEN ZIJN BINNEN, ZIJ HEBBEN HET GEHAALD!!!!!!

                                                               HULDE AAN 

                                             PETER MERCEIJ EN PETER ERREN

                         MET HET BEHALEN VAN DE EINDSTREEP VAN DAKAR 2016

We houden het vandaag kort met het verslag van de laatste lange, maar een waanzinnig mooie etappe, waar ze via mooie bergroutes over hoogvlaktes reden. Onderweg veel wilde dieren gespot hebben, kortom een top dag of toch niet?!: ….

Bij de start stopte de accu ermee, dat werd nog even spannend maar op tijd werd de auto aangetrokken, hebben ze nog 6 minuten stilgestaan om een intercom batterij te vervangen, zijn ze op de proef nog 1x aangeduwd door het enthousiaste Argentijnse publiek, hebben 20km voor het einde nog 1 lekke band gehad………… maar de finish van Dakar is nog nooit zo dichtbij geweest voor Peter M.

De topprestatie die hij samen met coureur nu Navigator Peter Erren (die zichzelf ook overwonnen heeft) in deze zwaarste rally ter wereld, en zeker niet te vergeten de monteurs Peter Lanser en Sil Rodenburg, die ervoor gezorgd hebben dat de Toyota Overdrive van het Kamera Express Dakar team elke dag ook weer netjes aan de start stond, en ook dank en respect voor Kornelis Offringa en Thomas de Bois in de T4, gaat dit avontuur bij zeker een prachtig eindresultaat opleveren.

Gisteren zijn ze als 42e over de streep gekomen en staan nu 51e in het Overall klassement.

Verslag van Peter Erren:
12 gedaan, 1 te gaan. Een lange voorlaatste dag. 450 km verbinding, 480 km proef. “Alsof je via de snelweg van Arnhem naar Parijs rijdt en off-road terug,” zegt Peter. “Omdat de trucks een kortere route hadden dan wij en we dus Kornelis de helft van de tijd niet achter ons hadden, waren we een beetje nerveus bij de start. Er is voor ons niets te winnen, alleen te verliezen. We hebben het daarom kalm aan gedaan en behoudend gereden. We hebben één momentje gehad, toen de motor afsloeg en we ‘m niet meer aan de praat kregen. Het gebeurde in een bocht waar veel publiek stond en met een hele kluit hebben ze ons aangeduwd om ons weer op weg te helpen. Nu de laatste nacht in mijn tentje in het bivak. Best een raar idee dat het over een paar uur voorbij is. Eerst nog even – afkloppen – 180 km proef voor we bij het podium in Rosario zijn.”

13 januari 2016 – Verslag Belén naar La Rioja
Nu nog het verhaal over het scheppen en een politieauto: De etappe van La Rioja naar San Juan werd wederom een hele zware voor het Kamera Express Dakar team.
Na de verbinding van 281 km begonnen de Peters aan de special stage: al na ongeveer 10 km blokkeerden 2 vrachtauto’s de track en moest snel beslissen, ik dook naar beneden, waar we direct vast kwamen te staan, rijplaten eronder en na 8 – 9 pogingen lukte het om de auto weer lost te krijgen, toen heb ik ongeveer een half uur gezocht naar Peter E, want ik was mijn navigator even kwijt na die heftige acties.
Onze snelle assistentie de T4 met Kornelis en Thomas kwam aangereden, en omdat wij op zoek waren naar WP 1, vertelde ze dat het geen optie was die op te pakken. Het bleek een drama daar, moeras en veel deelnemers vast. De straftijd van 3 uur kan er ook nog wel bij!

Wij hebben een stukje achter de T4 aangereden, totdat er weer beter terrein was en zijn er daarna voorbij gegaan.De rest van de special stage ging eigenlijk best goed, ondanks dat ik totaal geen koppeling die bleek helemaal verrot en daar moesten we nog 230km special stage mee rijden, konden goed doorrijden . Op het laatste gedeelte stonden er best weer veel vast, hier konden wij gelukkig door blijven rijden, het was net zandbakkenzand, waar we doorheen moesten ploegen, en hebben best een mooi resultaat neergezet, zonder dat we erg in hadden, de finish halen was de missie!!

Na de finish wachtte ons nog een lange liaison van 270km naar het bivak. Onderweg sneuvelde de Peltor (headset) van Peter Erren, die vergat hem los te koppelen met cola halen. Hij had die dag meer last van “hij was een beetje dom” want al na 10km in de special, trok hij zijn raam eruit, deze hebben wij toen aan Kornelis en Thomas meegeven, die hem waarschijnlijk bij hun elandproef zijn kwijtgeraakt. Zonder ruit mag je niet starten. Dit is door de monteurs opgelost en er zit nu kippengaas in.

10 km voor het bivak roken we ineens een sterke brandlucht, bij 1 van achterbanden, en realiseerde ons dat wij snel moesten handelen (denk maar aan de auto van Bernard ten Brinke), de auto snel aan de kant, waar wij binnen no-time gezelschap kregen van een politieauto met zwaailicht die bij ons bleef stan. Toen daarna de auto van de krik schoot en ik hem wilde stoppen maar doordat de koppeling kapot was ging dat mis en botste hij vol op de motorkap van de spiksplinternieuwe politieauto. Ze hebben nog nooit een agent zo beteuterd zien kijken. Hij verdween zonder, nog maar iets tegen ons te zeggen, in zijn auto en bleef daar roerloos voor zich uit zitten staren. Iets verderop werden wij staande gehouden door, waarschijnlijk zijn overste, en konden na alles uitgelegd te hebben, want ze begrepen toch niet dat wij rallydeelnemers waren en mochten daarna gaan. Aangekomen in het bivak is Peter E het gaan melden bij de Dakar organisatie zoals het hoort.

De mannen waren laat binnen en dit werd het enige sms’je waar Peter nog toe in staat was: Slagveld veel op zijn kant of vast of stuk, dus we zijn niet ontevreden!

14 januari 2016 – Verslag La Rioja naar San Joan
In het interview wat, Marcel van Rallymaniacs gistermiddag met Peter had, horen wij: dat het wederom een hele lange en intens warme dag is geweest (het gebied staat bekend als de braadpan, Peter vond het meer een braadslee). Omdat ze maar 1,5 uur hadden geslapen en de start van de special 1 uur werd uitgesteld, omdat de helikopters nog niet ter plaatse waren, hebben ze dat uur goed benut en daar even een uurtje kunnen bijslapen. Ze hebben de hele proef behouden gereden, zeker ook omdat de conditie van de mannen hen nu parten gaat spelen. Gelukkig niet veel meegemaakt en ook niet vastgezeten, ook uitzonderlijk omdat het fesh-fesh enorm zwaar en weer totaal kapot gereden was door de vrachtauto’s. In de cabine van de auto was het zo extreem heet en het water absoluut niet meer te drinken. Van lokale Argentijnen kregen ze 2, 2 liter flessen gevuld met ijswater, maar besloten toch dit niet te drinken, maar in hun pak leeg te gooien, dat gaf wel even de nodige verkoeling.

Verslag van Peter Erren: Etappe 11: afgestreept!
Peter belt vanuit zijn tentje in het bivak in San Juan. Dat bivak is op een racebaan die tegen een berg aan is geplakt. Geen zuchtje wind, bloedheet asfalt. Het Open NK je tent uit zweten is geopend.
“Van de warmte hebben we vandaag wel last gehad, maar de vermoeidheid van de etappe van gisteren en de korte nacht was erger dan de warmte. Langs de kant stonden her en der Argentijnen met ijswater. Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt.
Na het avontuur en de inspanningen van gisteren waren we allebei moe. Vooral Peter had er moeite mee. Daarom hebben we het kalm aan gedaan. Iedereen die voorbij wilde, hebben we laten gaan. We zijn zonder problemen naar de finish gehobbeld en nu allebei gauw gaan slapen, want morgen staat er dik 900 km op het programma. Moeten we toch weer een beetje fit voor zijn.”

Ze zijn op een hele mooie 42e plaats gefinished en weer 2 plaatsen gestegen in het klassement, en staan nu 54e ondanks de 5 uur straftijd.

15 januari 2016 van San Juan naar Villa Carlos Paz
Een lange verbinding van 450 km en daarna 599 km 481 km (auto’s) en/of 267 km (trucks)
Onduidelijk of auto’s en trucks wel of niet dezelfde special rijden, de informatie van de officiële Dakar website maar even in de gaten houden, daarin rijden de trucks 200 km minder proef. Zeker is dat ze allemaal rond de 900 km af moeten leggen naar Villa Carlos Paz, waar de rally ook 1,5 week geleden al was. Meer nieuws volgt ongetwijfeld verderop in de dag!

Peter M stelt zich in op een ritje naar Oostenrijk, waar ze na aankomst, fantaseren dat daar een koud Biertje en een Schnitzel wacht!