Gisteravond zijn we met Sandra en Erwin gaan eten en heeft Peter de lekkerste kip kebab op tot nu toe. Deze was al voor gemarineerd en dat kon je proeven volgens onze kebab expert. Het restaurant weer in de kelder, ik heb aan Hossein gevraagd waarom dit is, maar hij moest het antwoord schuldig blijven. Dit restaurant was prachtig betegeld zelf het plafond en op elke tafel stond een waterpijp. Het publiek was zeer trendy en vooral de mannen. Een hele mooie dame, die volgens Peter op Cher leek in haar goeie tijd, vroeg in het Duits waar we vandaan kwamen. Zelf kwam ze uit Frankfurt en was op familiebezoek.

Om nog even terug te komen op cijfers in Iran: van de 72 miljoen mensen is 10% verslaafd aan cocaïne of heroïne, wat via Afghanistan het land wordt binnengesmokkeld. Dat kwam gistermiddag ter sprake omdat wij langs een groepje jongeren liepen die zaten te blowen.

Bij aankomst in het hotel was er net een grote bruiloft ten einde en de mannen kwamen uit een zaal op de begane grond. De vrouwen en kinderen kwamen via een grote mooi versierde marmeren trap uit een andere zaal naar beneden en wij, maar vooral de mannen, konden genieten van soms heel mooie dames met prachtige outfits, of traditioneel aangeklede dames.  Als laatste kwam de bruid in een mooie witte jurk en cape met grote capuchon. Het was een prachtige bruid. Even kwam ze naar ons toe, vroeg waar we vandaan kwamen en wenste ons en wij haar veel geluk, ja dat kon ze vanavond wel gebruiken, grapte de mannen.

Vandaag 450 km snelweg, om snel uit Tehran en snel in Isfahan te zijn, deze stad heeft een prachtig centrum met 2 moskeëen en een paleis.  Maar niet voordat we de Haram bezoeken waar Khomeiny begraven ligt. Wij zien de gouden minaretten al vanaf de snelweg liggen, maar ook dat hier nog flink gebouwd wordt. 35 jaar geleden is men begonnen aan dit bouwwerk en het gaat ook nog wel 35 jaar duren.

Bij de parkeerplaats staan een soort Dakartentjes en foeilelijke prieeltjes. Ik krijg een sterkte Efteling gevoel en zijn op weg naar het vliegend tapijt ipv een heilige graftombe. Er lopen ook veel militairen . Bij binnenkomst schoenen uit, camera inleveren, en gescheiden binnen. Twee pinguïns fouilleerde ons en we liepen daarna langs een tiental fotografen, die een groep Aladins en hooggeplaatste militairen met indrukwekkende petten en medailles. Aardig dat JW dit voor ons geregeld had! Het bleek een kranslegging door een hoge legerpiet.

De haram viel eigenlijk zwaar tegen, het was een grote hal met industrieel plafond met buizen, overal Perzische tapijten, een Khomeiny ligt onder een biljartlaken. Toen er een Islamalitische versie van de Voice begon, maakten wij ons snel uit de sokken.

Op de snelweg weer hetzelfde beeld als eerder deze week, zwaaiende mensen die je voorbij rijdt, naast je komen rijden en duimen omhoog en lachen. Bij de 1e tolpoort vraagt de man waar we vandaan komen en hoeven niets te betalen. De volgende vraagt waar we vandaan komen en of we t een mooi land vinden. Het stelt zich voor een vraagt aan Peter zijn naam (niet aan mij, en weet gelijk mijn plaats achter de man weer hier) hij wenst ons wel beiden succes.

Het landschap begint te veranderen meer droge vlakte, de temperatuur loopt op naar 26 gr en we hebben de eerste dromedarissen gespot.

Zoals beloofd hier nog de foto met alle Challengers en Mr. Omidvar.

Na aankomst in het hotel, wij hebben inmiddels een vast ritueel: tas voor de nacht uit de auto, inchecken, spullen op de kamer, internet checken, Thee drinken. Deze middag gaan we gezamenlijk naar het het Meidan Emam (plein van de Imam). zhet
is het grootste plein ter wereld, en staat ook op de werelderfgoedlijst. Het werd begin 17e eeuw gebouwd door Sjah Abbas de Grote. Het plein grenst aan monumentale gebouwen, met elkaar verbonden door een dubbele galerij. De plek staat bekend om de Koninklijke moskee, de Sjeik Lotfollah moskee, de Portico van Qaysariyyeh en het 15e-eeuwse Timoeridische paleis.
Deze moskee is heel indrukwekkend, en bestaat vooral uit verschillende blauwe tegels, met mooie patronen en veel marmer. Als iemand, in dit geval Hossein, in het midden direct onder de prachtige koepel op een marmeren steen staat, en spreekt is dit 42x in een echo te horen. Dit is gemeten met speciale apparatuur, het menselijk oor is echter maar in staat om 7x de echo te horen, en inderdaad wat bijzonder om te horen.

Na de rondleiding en de nodige foto’s lopen we over het plein en trakteer Hossein ons op een heerlijk safraanijsje en gaan daarna een rondje gelopen over de gallerijen, waar een bazaar is gevestigd, met allemaal kleine winkeltjes, waar men oa.s Perzische kleden, zilverwerk, koper, keramiek, noga, kleding enz. te koop aanbiedt.

Het restaurant in het hotel is op de 11e verdieping en draait langzaam in het rond, zodat je een mooi uitzicht hebt over Isfahan.

Morgen een korte route van 320 km als we rechtstreeks naar Yazd rijden, een stad midden in de woestijn, die voornamelijk is opgetrokken uit klei. Het alternatief is een route via het oosten en offroad, en omdat de zuivere reistijd morgen 4 uur is besluiten we voor de offroad route te gaan, die ongeveer 100 km langer is.