De laatste dag is aangebroken en dat Oman het land met de minst aantal bewoners ter wereld is blijkt wel uit het feit dat wij op het 60 km onverharde gedeelte niemand tegen zijn gekomen, behalve Alfons die van onze voorbij rijdende auto’s een actiefoto maakte. Als we ruim 250 km gereden hebben is er nog niet veel veranderd een zien we vooral ….

JW had toch gezegd dat het een mooie rit zou worden. Als ik op een gegeven moment team Toonen langs de kant van de weg bij wat stenen zien staan zie ik nog net dat er links een diepte te zien is en roep via het bakkie: links een fotomomentje. En
Dat blijkt inderdaad een heel mooi dal met uitgesleten groeven te zijn. Hier is heel lang geleden zee geweest.

<a h
De route blijkt inderdaad prachtig te zijn en als wij verder rijden komen wij op de waarschijnlijkst duurste en pas aangelegde snelweg te wereld met het minste verkeer te wereld. Kosten nog moeite zijn hier gespaard om in de rotsen plaats te maken voor deze weg, die ons langs de kust van Oman voert. Jeremy Clarkson is hier waarschijnlijk nog niet geweest, want dan zou hij dit vast als de mooiste snelweg te wereld benoemen.

Op het hoogste punt van deze route schieten we allemaal nog mooie plaatjes en worden in het Rotana Resort in Salalah verwelkomt door JW die de tent uit Nederland die bij de start gebruikt is voor de ingang van het resort heeft staan en worden wij gefeliciteerd en feliciteren alle andere Challengers met het mooie resultaat wat we met z’n allen bereikt hebben en zonder kleerscheuren en ongelukken. Het eerste avontuur zit erop en op weg naar de beachborrel …..

vind ik deze zonsondergang mooi bij de sfeer voor de rest van de avond passen. Tot het volgende avontuur en iedereen bedankt voor alle leuke berichtjes die wij hebben ontvangen.

Groetjes vanuit Salalah Oman
Peter. & Ilse