De wekker om 04:15, geen probleem om dit “onderkomen” snel te verlaten. Met een stokbrood belegd met roerei, tomaat en komkommer onder de arm, richting de grens naar Kameroen, waar al drie jaar geen toeristen worden doorgelaten. Tanken is een dingetje maar bij de derde pomp succes, pas na het betalen van 6.000 XAF en een petje (wij moeten zuinig zijn met onze steekpenningen, de stapel reklamepetjes slinkt al aardig) kunnen we 33 liter kopen genoeg tot aan de grens.

Daar verloopt alles best soepel en mogen zelfs foto’s maken. Wij worden welkom geheten door een Engels sprekende heer, die ons verzekert dat er in Kameroen veel Olifanten apen, en zelfs tijgers in het wild rondlopen! TIA!

Er volgen weer een aantal politiecontroles, de een vriendelijk, de ander corrupt en moeten bij hem 10.000 XAF betalen. Wij horen in het hotel dat zijn prijs van 2.000,00, 5.000,00 naar 10.000 steeg.

Bij de 1e tankstop in Kameroen zit een uitgedost gezelschap en wij vragen netjes of we op de foto mogen maken. Het blijken de Officiële en de traditionele chef van het dorp te zijn. Ook de running burgemeester sluit aan en al gauw zitten wij naast de pomp op een plastic stoel met een drankje en wil de minister van toerisme en sport, die ook is aangeschoven, ons een pygmeeën dorp laten zien op 10 minuten afstand. In colonne met knipperlichten aan , het oerwoud in en daar aangekomen is het een dorp met kleine mensen naar geen pygmeeën. Hij schudt de dorpsoudsten de hand en wij mogen even wat foto’s maken.

Na onze contactgegevens te hebben uitgewisseld, rijden wij verder richting hoofdstad en het Hilton waar wij 2 nachten slapen.

Plots worden wij door een radarpistool geflitst en grappen nog, hoe lang het duurt voordat we de foto op de mat zullen krijgen.

Al snel zien wij mannen in oranje hesjes ons sommeren aan de kant te gaan en na het betalen van 25.000 XAF mogen we door. Wij waren vlak daarvoor aan het berekenen, dat er geen geld meer gewisseld hoefde te worden. Toen bij de volgende, vriendelijk maar toch corrupte agent er nog eens 1.500 XAF neergeteld moest worden, moet er morgen toch nog een beroep gedaan worden op de Visa card.

Er werd ons zelfs een keer gevraagd bij de zoveelste politie controle of wij spionnen waren, die zijn land kwamen controleren.

Morgen een rustdag, het verslag over de rit door de stad naar het hotel, inclusief de foto’s van de verkeerschaos volgen later ….