‘s-Avonds in het Mariott Hotel viel 3x de stroom uit, terwijl wij buiten bij het zwembad zaten te eten. In mijn ooghoek zie ik steeds iets voorbij schieten en als de lichten voor de derde keer weer aan gaan, zie ik een rat angstig heen en weer rennen onder een bloembak verdwijnen. Ik had medelijden met het beestje, hij was duidelijk in paniek en kon geen kant op, als een rat in een 🪤 val.

Na een goede nachtrust 310 km over goed asfalt de Express-highway naar Lagos, de hoofdstad waar 28 miljoen mensen wonen. Wat een verademing na gisteren en het vordert gestaag, en als het zo doorgaat zijn wij rond 12:30 in het Hotel. Als de kamer nog niet klaar is eerst lunchen en even bijkomen daarna. Het was de goden verzoeken …. Nog 17 km en een file van 4 rijen dik, omdat er overal straatverkopers opduiken, kan dit wel even gaan duren. Zeker 1 uur de gekste goedkope rotzooi hebben afgewezen: nootjes, eieren, maniok wortels, telefoon houders, plastic slippers, moslim hoedjes en jurken, chips, water, honden riemen, borstels, schilderijen, Engelse wetboeken, mokken, werkdoekjes. Het is een kunst hoe sommigen met zware mandjes waar flesjes drinken in zit, op hun hoofd tussen de auto’s door wandelen, meelopen als het weer gaat rijden.

Dan naar de rechterbaan wisselen om de volgende afslag te kunnen nemen. BRT only doemt er ineens in witte letters op de rijbaan er rijden meer auto’s en wij volgen want het eind is in zicht en hebben honger. Wij rijden rechts een Truck voorbij die op middelbaan stilstaat. Ineens schieten er 3 zwaar bewapende militairen voor onze auto en schrikken omdat 1 van hen de autodeur probeer open te rukken. Peet doet het raam naar beneden en hij begint te schreeuwen This is Nigeria en de rest verstaan we niet maar ze zijn behoorlijk opgefokt. Waar we heen gaan en waarom. Hij sommeert dat Peet de auto uit moet die staat oog in oog met deze boze man, die zegt achterin te willen stappen. Hij laan dien dat de bank vol staat met spullen. Op dat moment springt een andere idioot met een blauw hesje bij mij de achter in achter het stuur, pakt het vast en wil het gas intrappen en wegrijden. Op dat moment denk ik maar 1 ding en ruk de sleutel uit het contact terwijl hij 1 sec de andere kant op kijkt. Een vierde hoger in rang komt erbij en geeft opdracht om ons te laten gaan.

Het is de druppel voor ons, wij kunnen niet wachten om morgenochtend Lagos en Nigeria achter ons te laten. Het is niet te beschrijven wat we meegemaakt en gezien hebben, dit land is werkelijk de hel is op deze aardkloot.