Eind van de middag antwoord van Thom: Ze willen helaas niks doen zonder dat er een persoon/paspoort bij is. Het is niet de eerste keer dat we dit meemaken, de beste kans om het op te lossen is het aangeven bij de grens wanneer je eruit gaat bij de grens met Mauritanië!! Zo dat wordt een extra spannende 265 km morgen voor ons.

Wij denken dat het waarschijnlijk geld gaat kosten en ik ben hoeveel, verwacht dat het niet weinig zal zijn. 2 nieuwe batterijtjes voor de autosleutel kosten 20.000 XOF (€ 30,00). Vanavond nog maar even genieten van een goed hotel diner en bed, want wie weet waar we morgen achtergelaten worden als steekpenningen niets uithalen.

Om kwart voor zes springen wij in de auto, slaan het Lac Rose over (zijn wij in 2009 al een keer geweest en bleek toen meer bruin dan roze) even over en schieten de 1e 100 km helemaal niet op. Zware mist en veel dorpen = veel drempels, kopen onderweg 2 stokbroden (ontbijt startte om 06:30). Via Google maps kijk ik even de snelste/kortste route na, dat scheelt 1 uur met het roadbook, slaan dan links af om deze te kiezen en voor ons ligt ineens een strakke asfaltweg en de verloren tijd halen wij zo in. Willen ook graag als 1e team bij de grens aankomen.

Dan bericht van Thom, op mijn vraag of ze al vrienden gemaakt hebben met de lokale politie: We hebben de situatie uitgelegd aan de chef hier, dus we moeten wel samen naar de chef. Vervolgens heeft hij beloofd het op te lossen.

Pff dat geeft een beetje hoop. Als volgens het roadbook het onverharde begint, blijkt al snel dat er een fout in staat. Wij komen op een ondoordringbaar weggetje uit en het wordt steeds smaller. De MB Rhino moet geleerd worden. Met Peet’s Dakar ervaring en mijn aanwijzingen lukt dit snel. Via een ander zandpad racen wij naar de grens.

Daar aangekomen wacht Thom ons op. Paspoorten en auto carnet inleveren, wij zijn het 1e team daar pff 👍🏻. In de tussentijd komen Eric en Julius ook aan en met zijn vieren doorlopen wij de hele procedure en zij wachten tot “hun vriendjes officieel de grens over mogen”.

Het duurt wel lang, maar Politie en Douane is super relaxed. Wat een verschil met de voorgaande ervaringen. Er is ook een zogenaamde “Fixer”, deze man, betaald door Car Challenge, helpt hen vooral van💰💰XOF af, leidt alle challengers deze dag, langs alle formaliteiten. Het E visum wordt na vingerafdrukken en een foto (😳 zo daar schrik ik van zeg, deze expeditie is ons niet in de kouwe kleren gaan zitten, en heeft ons 10 jaar van ons leven gekost) in ons paspoort geplakt. Wij kunnen Mauritanië in als legale toeristen. Met dank aan Hernan en Thom voor hun inspanningen, die dit zonder extra steekpenningen, voor elkaar hebben gekregen👍🏻.

Dan 50 km onverhard, daarna op goed asfalt lekker door kunnen rijden (hoogste temp onderweg gemeten 40,5gr Celsius) naar het Al Salam hotel.

Onderweg 3 controles gehad, ook super relaxed zonder gezeur, na het inleveren van een kopie paspoort, gelijk doorrijden. Nouakchott is niet meer de vieze stad, zoals wij hem van 13 jaar geleden herinnerden. Windmolens, zes baans wegen en veel nieuwe gebouwen. Wij komen steeds dichter bij de bewoonde wereld …. Op de auto’s na, dat zijn vooral Mercedes 190 en 200 modellen, die bij ons nog te goed zijn voor de schroothoop.